deus iudex iuſte fortis ⁊ patiens quihoīm noſti fragilitatem et prauitateeſto robur meum ⁊ tota fiducia meaNon em̄ mihi ſufficit ꝯſcientiameaTu noſti qd̓ ego non noui ⁊ ideo inomni rep̄henſione me humiliare debui et manſuete ſuſtinere. Ignoſce gͦmihi ꝓpitius quotiens ſic non egi: ⁊dona iterum gr̄am amplioris ſuffe-rentie. Melior eſt enim mihi tua copioſa miſericordia ad conſecutionēindulgentie: qͣꝫ mea opinata iuſticiaꝑ defenſione latentis conſcientie. Etſi nihil mihi conſcius ſum. tn̄ in hocme iuſtificare non poſſum: quia re-mota miſericordia tua non iuſtificabitur in conſpectu tuo omnis viuensQd̓ omnia grauia ꝓ eterna vi-ta ſunt tolerāda Ca. lii.Ili non frangant te laboreſquos aſſumpſiſti ꝓpter me.

i