xiiiLiber. iij.preuidere. quis p̄cauere futura malaſufficit? Si p̄uiſa etiā ledūt ſepe: ꝗdimprouiſa niſi grauit̉ etiam feriunt?Sed quare mihi miſero non meliusꝓuidi? Cur etiam tam facile alijs credidi? Sed homines ſumuſ nec aliudqͣꝫ fragiles homines ſumus: etiam ſiangeli a multis eſtimamur et dici-mur. Cui credam dn̄e. cui credaꝫ niſitibi? Ueritas eſ q̄ non fallis nec fallipotes. Et rurſū. Oīs homo mendaxinfirmus. inſtabilis et labilis maxīein verbis: ita vt ſtatim vix credi de-beat qd̓ recte in facie ſonare videt̉.Quā prudenter p̄monuiſti cauendūab hoībus: et qꝛ inimici hoīs domeſtici eius: nec credēdū ſi quis dixeritecce h̓ aut ecce illic. Doctꝰ ſum dānomeo: ⁊ vtinā ad cautela maiorē. ⁊ nōad inſipientiā mihi. Cautus eſto quidā ait. cautus eſto: ſerua apud te qd̓dico. Et dum ego ſileo et abſcondit ī