Contra vanam et ſecularemſcientiamCa. xlviiiIli non moueant te pulchraet ſubtilia dicta hoīm: Nonem̄ eſt regnū dei in ſermoniſed in virtute. Attende verba mea q̄corda accendunt ⁊ mentes illuminātinducunt compunctione. et veram ingerunt ꝯſolationem. Nunqͣꝫ ad hoclegas verbum vt doctior aut ſapientior poſſis videri: ſed ſtude mortifi-cationem vitioꝝ: quia hoc ampliustibi ꝓderit qͣꝫ noticia multarū difficilium queſtionū. Cum multa legeriset cognoueris: ad vnū tamen oportꝫvenire principiū. Ego ſum qui doceohomine ſcientiam: ⁊ clariorem intelligentiam paruulis tribuo: qͣꝫ ab ho-mine poſſit doceri. Cui ego loquor.cito ſapiens: erit et multuꝫ in ſpirituꝓficiet. Ue illis qui ml̓ta curioſa ab

Iiij. ij