CviilLiber. iij.ſapientia. Sed ego qui ad defctummagis ꝓnus ſum qͣꝫ ad ꝓfectum nōſum ſemꝑ in vno ſtatu perdurans: qꝛſeptem tempora mutantur ſuꝑ me.Uerūt amen cito melius ſit cum tibiplacuerit ⁊ manum porrexeris adiutricem: qꝛ tu ſolus ſine humano ſuf-fragio poteris auxiliari. et in tantuꝫꝯfirmare vt vultus meus ampliꝰ indiuerſa non mutet̉: ſed in te vno cormeum conuertat̉ ⁊ quie ſcat. Unde ſibn̄ ſcirem omnē humanam ꝯſolationem abijcere ſiue ꝓpter deuotionemadipiſcendam ſiue ꝓpter neceſſitatēqua compellor te querere. quia noneſt homo qui me ꝯſoletur: tunc me-rito poſſem de gratia ſperare tua etde dono noue ꝯſolationis exultareGratias tibi vn̄ totū venit: quotienſcūqꝫ mihi bn̄ ſuccedit. Ego aūt vani-tas ⁊ nihilū an̄ te inconſtans homo⁊ infirmus. Un̄ ergo poſſuꝫ gloriari