deCcōmiſit qui totū nouerat. et pa-tientia et humilitate ꝯtra ora loquētium iniqua ac etiam vana ac mēdoſa cogitantium atqꝫ ꝓ libitū ſuo queqꝫ iactantium ſe defendit. Reſpondittamen interdū: ne infirmis ex ſua taciturnitate generaretur ſcandalum.Quis tu vt timeaſ a mortali hoīe iudicari. hodie eſt ⁊ craſ non cōparerDeū time: ⁊ hoīm t̓rores nō expaueſces. Quid pōt aliꝗs in te v̓bis autiniurijs? Sibi potiꝰ nocet qͣꝫ tibi: necpoterit iudiciū dei effugere quicūqꝫeſt ille. Tu habe deum pre oculis: etnoli ꝯtendere v̓bis queruloſis. Qd̓ſi ad preſens videris ſuccumbi et cōfuſionem pati quā nō meruiſti: ne indigneris ex hoc. neqꝫ ꝑ impatientiāminuas coronam tua: ſed ad me po-tius reſpice in celum. qui potens ſuꝫcripere ab omni confuſiōe ⁊ iniuriaet vnicuiqꝫ reddere ẜm opera ſua.