Liber. iij.Clite laudare. nec pt̄ aliquid ſine te diuplacere: ſed ſi dꝫ gratum eſſe ⁊ bn̄ ſapere. oporter gr̄am tuam adeſſe etcondimēto tue ſapīe condiri. Cui tuſapis. quid ei recte non ſapiet? et cuitu nō ſapis. quid ei ad iocunditatemeſſe poterit? Sꝫ deficiūt in tua ſapīamundi ſapientes et qui carnē ſapiūtqꝛ ibi plurima vanitas et hic morsinuenit̉: Qui aūt te ꝑ ꝯtemptum mūdanorū ⁊ carnis mortificationem ſequunt̉. vere ſapientes eſſe cognoſcūtur. qꝛ d̓ vanitate ad veritate. de carne ad ſpm̄ tranſferuntur. Iſtis ſapitdeus: et quicquid īuenit̉ in creaturiſtotū referunt ad laudē ſui ꝯditoris.Diſſimilis tn̄ et multū diſſimilis ſa-por creatoris ⁊ creature et̓nitatis ⁊tꝑis. lucis increate et lucis illūinateO lux ꝑpetua cuncta creata tranſcendens lumina. fulgura coruſcationeꝫde ſublimi. penetrantem oīa intima