p̄poſui pr̄is: tunc mihi valde place-res. ⁊ tota vita tua cū gaudio ⁊ pacetranſiret. Habes adhuc multa ad relinquendū: que niſi mihi ex integroreſignaueris non acquires quod poſtulas. Suadeo tibi a me emere aurū ignitū vt locuples fias .i. ſapīamceleſtem oīa infima ꝯculcantē. Poſtpone terrenā ſapīam. oēm humanācōplacentiā et ꝓpriam. Dixi tibi viliora emenda ꝓ p̄cioſis ⁊ altis in rebꝰhūanis. Nam valde vilis et paruaac pene obliuioni tradita videt̉ ve-ra celeſtis ſapīa. nō ſapiens alte deſe nec magnificari querens in terra:quā multi oretenus p̄dicant. ſed vitalonge diſſentiunt: ipſa tn̄ eſt precioſamargarita a multis abſcondita.De inſtabilitate cordis et d̓intentiōe finali ad deum habendaCa. xxxviii