accepta inuenies qd̓ fugiſti ⁊ ampli-Oratio ꝓ purgatiōe cordiset celeſti ſapīa Cap̄. xxxiiOnfirma me deus per gr̄aꝫſancti ſpūs. da virtutem corroborari in interiori hoīe: etcor meum ab oī inutili ſolicitudineet angore euacuare nec varijs deſi-derijs trahi cuiuſcunqꝫ rei vilis autp̄cioſe: ſed oīa inſpicere ſic̄ tranſeuntia et me pariter cum illis tranſituꝝqꝛ nihil ꝑmanens ſub ſole. niſi omīavanitas et afflictio ſpiritus. O qͣꝫ ſapiens qui ita ꝯſiderat. Da mihi dn̄eceleſtem ſapientiam vt diſcaꝫ te ſuꝑomnia querere ⁊ inuenire. ſuꝑ omīafapere et diligere. et cetera ẜm ordinem ſapīe tue prout ſunt intelligereDa prudenter declinare blandientē.et patienter ferre aduerſanteꝫ. quiahec magna ſapīa non moueri omni

Ic ii