lxxxiiLiber. iij.Oportet te igitur aliorum grauioꝝad mentem reducere. vt leuius feraſtua minima. Et ſi tibi minima non videntur. vide ne et hoc tua faciat im-patiētia. Siue tn̄ parua ſiue magnaſint. ſtude cuncta patient̓ ferre. Quāto melius te ad patiendum diſponistanto ſapientius agis et amplius ꝓmereris et feres leuius aīo ⁊ vſu adhoc non ſegniter paratis. Nec dicaſnon valeo hoc ab hoīe tali pati nechuiuſcemodi mihi patiēda ſunt. graue em̄ intulit damnū et improperatmihi que nunqͣꝫ cogitaueram. ſed abalio libenter patiar ⁊ ſicut patiendavidero. Inſipiens eſt talis cogitatioque virtutem patientie non ꝯſideratnec a quo coronanda erit: ſed magisꝑſonas et offenſas ſibi illatas ꝑpendit. Non eſt verus patiens ꝗ nō vultpati niſi qͣꝫtum ſibi viſum fuerit et aquo ſibi placuerit: Uerus aūt patiēs