Liber. iij.lxxviiInſtabiles quippe ſumus. ſed per teconfirmamur: tepeſcimus. ſꝫ a te accendimur. O qͣꝫ humiliter et abiectemihi de meipſo ſentiendum eſt. qͣꝫ nihilipendendum ſi quid boni videorhr̄e. O qͣꝫ ꝓfunde me ſubmittere debeo ſb̓ abyſſalibus iudicijs tuis dn̄evbi nihil aliud me eſſe inuenio qͣꝫnihil et nihil. O pondus īmenſum opelagus intnſnatabile: vbi nihil deme reperio qͣꝫ in toto nihil. Ubi eſt glatebra glorie? vbi ꝯfidentia d̓ gl̓iaꝯcepta? Abſorta eſt oīs gloria vanain ꝓfunditate iudiciorum tuorū ſuꝑme. Quid eſt omnis caro in conſpectu tuo? Nūquid gloriabit̉ lutuꝫ ꝯtraformantem ſe? Quō poteſt erigi vaniloquio. cuius cor in veritate ſub-iecrum eſt deo? Non eum totus mūdus erigeret quem ſibi ſubiecit veritas: nec oīm laudantiū ore mouebit̉qui totā ſpem ſuam in deo firmauit