Liber. iij.lxxvitates tuas frangere ⁊ ad omniū ſubiectionē re dare. Ex ardeſce contra tenec patiaris tumorem in te viuere ſꝫita ſubiectuꝫ et paruulū te exhibe vtom̄s ſuꝑ te ambulare poſſint. ⁊ ſicutlutū platearū ꝯculcare. Quid habeshomo inanis ꝯqueri; Quid ſordidepctōr potes ꝯtradicere exprobrantibus tibi: ꝑui totiens deum offendiſtiet totiens infernum meruiſti? Sꝫ pepercit tibi oculus meus quia precioſa fuit anima tua in ꝯſpectu meo. vtcognoſceres dilectionem meā ⁊ gratus ſemꝑ beneficijs meis exiſteres:et ad veram ſubiectionem et humilitatem te iugiter dares: patienterqꝫproprium contemptum ferres.De occultis dei iudiciisconſiderandis ne extol-lamur in bonisxvCapitulum