Liber. iij.iiiQd̓ veritas intus loquit̉.ſtrepitu verborumCa. 11Oquere dn̄e qꝛ audit ſeruustuus. Seruus tuus ego ſumda mihi intellectum: vt ſciaꝫteſtimonia tua. Inclina cor meum inverba oris tui: fluat vt ros eloquiuꝫtuum. Dicebant olim filij iſrahel admoyſen loquere nobis tu et audie-mus: non loquat̉ nobis dn̄s ne fortemoriamur. Non ſic dn̄e non ſic oro-ſed magis cū ſamuele ꝓpheta humilit̓ ac deſiderant̉ obſecro: Loqueredn̄e qꝛ audit ſeruus tuus. nō loquat̉mihi moyſes aut aliquis ex ꝓphetiſſed potius tu loquere dn̄e deus in-ſpirator et illuminator omnium prophatarum: quia tu ſolus ſine eis potes me perfecte imbuere: illi autemſine te nihil proficient. poſſunt qui-dem verba ſonare ſed ſpiritum non