Uid queris quietē cum natꝰſis ad laborem; Pone te adpatientiam magis qͣꝫ ad conſolationē: ⁊ ad crucem portandā magis qͣꝫ ad leticiam. Quis em̄ ſecula-rium non libent̓ ꝯſolationem et leticiam ſpiritualeꝫ acciperet. ſi ſemperobtinere poſſet? excedūt em̄ ſpūalesꝯſolationes omnes muūdi delitiaset carnis voluptates. Nam omnesdelitie mundane: aut turpes ſunt autvane: Spirituales vero letitie ſoleiocunde et honeſte ex virtutibus ꝓgenite et a deo puris mentibꝰ infuſeSed iſtis diuinis ꝯſolationibus nemo ſemꝑ ꝓ ſuo affectu frui valet: qꝛtempus tentationis non diu ceſſatMultum ꝯtrariat̉ ſuꝑne viſitationifalſa libertas animi: et magna confidentia ſui. Deus bene facit conſola-tionis gr̄am dando. ſed homo maleagit non totū deo cum gr̄aꝝ actione