iiixxxjLiber. ij.conſolatio. non ſtatim deſperes.cum hūilitate ⁊ patientia expecta cēleſtem viſitationē: qꝛ potens eſt deampliorē tibi redonare gr̄am et conſolationem. Iſtud non eſt nouuꝫ necalienū viam dei expertis: qꝛ in magnis ſctīs et in antiquis ꝓphetis fuittalis ſepe alternationis modus. Un̄quidam preſente iam gratia dicebatEgo dixi in abundantia me a. nō mouebor ineternum: Abſente aūt gra-tia. quid in ſe fuerit expertus adiungit dicens. Auertiſti faciem tuam ame et factus ſum conturbatuſ. Interhec tamen nequaqͣꝫ deſperat ſed in-ſtantiꝰ dn̄s rogat. et dicit: Ad te dn̄eclamabo: et ad deum meū dep̄caborDeniqꝫ or̄onis ſue fructum reportatet ſe exauditum teſtatur dicens. Audiuit dn̄s et miſertus eſt mei. dominus factus eſt adiutor meus. Sed inqͦ; Conuertiſti inquit planctū meū in