Fſolo vniaris. Quādo enim gradei venit ad hominem. tūc potēsfit ad omnia: et quando recedit tuncpauper et infirmus erit. et quaſi tantum ad flagella derelictuſ. In his nōdebes deijci nec deſperare: ſed advoluntatem dei equanimiter ſtare ⁊cuncta ſuperuenientia tibi ad laudēih̓u xp̄i perpeti: quia poſt hyemē ſe-quitur eſtas. poſt noctem redit dieset poſt tempeſtatē ſerenitas magna.De carentia omnis ſolatijCa. ixOn eſt graue humanumcontennere ſolatium: cumadeſt diuinum. Magnumeſt et valde magnum tamhumano qͣꝫ diuino poſſe carere ſolatio: ⁊ ꝓ honore dei libenter exiliumcordis velle ſuſtinere: ⁊ in nullo ſe-ipſum querere nec ad ꝓpriū meritū