tem/ Calem non curat. Et ꝗ tꝑalemqꝛit gloriamᵇ aut non ex aīo con-temit: minus amare conuincit̉ celeſtem. Magnam hꝫ cordis tranquillitatem: qui nec laudes curat nec vituperia. Facile erit contentus et pacatus: cuius conſcientia mūda eſt. Nōes ſctīor ſi laudaris nec vilior ſi vituperaris. Quod es hoc es nec maiordici vales qͣꝫ deo teſte ſis. Si atten-dis quid apud te ſis intus: non curabis quid de te loquant̉ hoīes forishō videt in facie: deus aūt in corde.Homo cōſiderat actus: deus penſatintentiones. Bene ſemꝑ agere ⁊ modicum de ſe tenere: humilis aīe indicium eſt. Nolle ꝯſolari ab aliqͣ creatura: magne puritatis ⁊ interne fiducie indiciū eſt. Qui nullū extrinſecuſpro ſe teſtimoniū querit liquet̉ ꝙ ſedeo totaliter cōmiſit. Non em̄ qui ſeipſum cōmēdat ille probatus eſt ait