Celeuare ſe ſupra ſeipſum in ſpū acfruitiue quieſcere Cui ſapiunt omīaꝓ vt ſunt non vt dicunt̉ aut eſtimant̉h̓ vere ſapiens eſt ⁊ doctus magis adeo qͣꝫ ab hominibus. Qui ab intraſcit ambulare et modicuꝫ res ab exīponderare. nō reꝗrit loca. nec tꝑa expectat ad habenda deuota exercitiahomo internus cito ſe recolligit qꝛnunqͣꝫ ſe totum ad exteriora effunditNon illi obeſt labor exterior aut occupatio ad tempus neceſſaria. ſed ficut res eueniunt ſic ſe illis accōmo-dat. Qui intus bene diſpoſitus eſt ⁊ordinatus non curat mirabiles ⁊ ꝑuerſos hominū geſtus. Tantum homo impeditur et diſtrahitur. quan-tum ſibi res attrahit. Si recte ſibi eſſet ⁊ bene purgatus eſſes: oīa tibi inbonum cederent et profectum. Ideomulta tibi diſplicent: et ſepe contur-bant. qꝛ adhuc non es tibi ipſi ꝑfecte