Liber. j.xxxiſua iniuria: qui ꝓ ꝯtrariantibus ſi-bi libenter orat ⁊ ex corde culpas indulget: qui veniā ab alijs petere nōretardat: qui facilius miſeret̉ qͣꝫ iraſcit̉: qui ſibi ipſi violentiā frequenterfacit: et carnem ſuā omnino ſpirituiſubiugare conat̉. Melius eſt modopurgare pctā et vitia reſecare. qͣꝫ infuturo purganda reẜuare. Uere nosipſos decipimus ꝑ inordinatū amo-rem quē ad carnem habemus. Quidaliud ille ignis deuorabit niſi peccata tua? Quanto amplius tibi ipſi nūcparcis: et carnē ſeq̄ris. tanto duriuspoſtea lues: ⁊ maiorē materiā cōburendi reẜuas. In quibꝰ hō peccauit:in illis grauius puniet̉. Ibi accidioſiardeutibus ſtimulis pungent̉: et gu-loſi ingenti fame ac ſiti cruciabunturIbi luxurioſi ⁊ voluptatū amatoresardenti pice et fetido ſulphure per-fundentur. Et ſicut furioſi canes pre