miſericordiam donec tranſeat iniꝗ-tas hec: ⁊ mortalitas abſorbiat̉ a vita. O quanta fragilitas humana queſemꝑ prona eſt ad vitia. hodie ꝯfi-teris pctā tua: ⁊ cras iterum ꝑpetrasꝯfeſſa: Nunc ꝓponis cauere et poſthoram agis quaſi nihil ꝓpoſuiſſes.Merito gͦ noſip̄os hūiliare poſſumnec vnqͣꝫ aliꝗd magni de nobis ſentire: qꝛ tā fragiles ⁊ inſtabiles ſumusCito etiam poteſt ꝑdi ꝑ negligentiā:qd̓ multo labore vix tandē acꝗſituꝫeſt per pr̄am. Quid fiat de nobis adhuc in fine qui tēpeſcimus taꝫ maneUe nobis ſi ſic volumꝰ declinare adquietē qͣſi iam pax ſit et ſecuritas: cūnecdum appareat veſtigiū vere ſctītatis in nr̄a ꝯuerſatōe. Bn̄opus eſſꝫꝙ adhuc iterum inſtitueremur tanqͣꝫboni nouicij ad mores optimos. ſiforte ſpes eſſꝫ de aliqua futura emēdatione et maiori ſpirituali ꝓfectu.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten