nature ſubiacere. vere magna miẜiaeſt ⁊ afflictio hoī deuoto: qui libent̓eſſet abſolutus ⁊ libet ab oī peccatoUalde em̄ grauat̉ interior hō neceſſitatibꝰ corꝑalibꝰ in hͦ md̓o. Un̄ ꝓpheta deuote rogat qͣtenus liber ab iſtiſeſſe valeat. dicens? De neceſſitatibꝰmeis erue me dn̄e. Sꝫ ve nō cognoſcentibus ſuā miẜiam. ⁊ amplius veillis ꝗ diligūt hāc miẜiam ⁊ corruptibilē vitā: Nā intantū quidā hāc am-plectūt̉. licꝫ etiā vix neceſſaria laborando aut mēdicando habeant. vt ſih̓ poſſent ſemꝑ viuere de regno deinihiī curarent. O inſani et infidelescorde: ꝗ tā ꝓfunde in terris iacent vtnil niſi carnalia ſapiant. Sꝫ miẜi adhuc in fine grauit̓ ſentient qͣꝫ vile etnihilū erat qd̓ amauerunt. Sctī aūtdei ⁊ oēs deuoti amici xp̄i nō attēderunt qͥ carni placuerūt. nec q̄ in hͦ tempore floruerūt: ſed cota ſpes eoꝝ et