vtilitate tn̄ indigentis opus bonumaliqn̄ intermittendum eſt aut etiā ꝓmeliori mutanduꝫ: hͦ em̄ facto. opusbonum non deſerit̉: ſed in melius cōmutat̉. Sine caritate opus externūnihil ꝓdeſt: quicꝗd aut ex charitateagit̉ qͣntumcūqꝫ etiā paruū ſit et de-ſpectu. totū efficit̉ fructuoſum. Ma-gis ſiquidē deꝰ penſat ex quanto ꝗsagit: qͣꝫ quantū ꝗs facit. Multū facitꝗ multū diligit. Multū facit qui rembn̄ facit: Bn̄ facit ꝗ magis cōitati qͣꝫſue voluntati ẜuit. Sepe videt̉ eſſecharitas: et eſt magis carnalitas. qꝛcarnalis inclinatio. ꝓpria voluntasſpes retributionis. affectus comoditatis raro abeſſe volunt. Qui veraꝫet perfectam charitatem habet: innulla re ſeipſum querit: ſed dei ſolūmodo gloriam in oībus fieri deſiderat. Nulli etiaꝫ inuidet: qꝛ nullū p̄uatum gaudiū amat. nec in ſeipſo vult

Iſi -