Liber. j.xiiiiquaſi ꝑ totā vitā ſuā male hn̄t. Nō-nulli ſatis leuit̓ tentant̉ ẜm diuīe ordinatōis ſapīam et equitatē: ꝗ ſtatūet merita hoīm penſat: et cuncta adelectoꝝ ſuoꝝ ſalutē p̄ordinal̓. Iō nōdebemuſ deſꝑare cum tentamur: ſedeo feruentiꝰ deū exorare qͣtenꝰ nosin oī tribulatione dignet̉ adiuuare.ꝗ vtiqꝫ ẜm dictuꝫ pauli talē faciet cūtentatōe ꝓuentum vt poſſimus ſuſtinere. Humiliemus ergo animas nōſtras ſub manu dei in omni tentatōeet tribulatione: qꝛ humiles ſpū ſal-uabit et exalt abit. In tentationibꝰ ⁊tribulationibꝰ ꝓbat̉ hō quantum ꝓfecit ⁊ ibi maius meritū exiſtit. ⁊ virtus melius pateſcit. Nec magnumeſt ſi homo deuotus ſit et feruiduscumgrauitatem non ſentit: ſed ſi tempore aduerſitatis patient̓ ſe ſuſtineẜſpes magni ꝓfectus erit. Quidam amagnis tentationibus cuſtodiuntur