De cauenda ſuperfluitateCa. xverborumAueas tumultū hoīm quātū potes. multum em̄ impedit tractatꝰ ſeculariū geſtorū etiā ſi ſimplici intentōneꝓferant̉. Cito em̄ inquinamur vanitate ⁊ captiuamur. Uellē me pluriestacuiſſe ⁊ inter hoīes non fuiſſe. Sꝫquare tam libent̓ loquimur ⁊ inuicēfabulamur. cū tn̄ raro ſine leſione cōſcientie ad ſilentiū redimuſ? Ideo tālibent̓ loꝗmur. qꝛ ꝑ mutuas locutosab inuicem ꝯſolari querimus: et cordiuerſis cogitationibus fatigatū optamus releuare: Et multum libent̓ d̓his q̄ multū diligimꝰ vel cupimꝰ: velque nobis ꝯtraria ſentimꝰ. libet lo-et cogitare. Sꝫ ꝓhdolor ſepe inanit̓ꝰ⁊ fruſtra: Nam hec exterior ꝯſolatōinterioris et diuine ꝯſolationis non
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten