facit: et ſuam volunt atem relinquitDe prudentia in agendisCap̄. iiii.On eſt credendum oī ver-bo nec inſtinctui ſed caute ⁊longanimit̓ res eſt ẜm deūponderanda. Prohdolor ſepe malum facilius qͣꝫ bonum d̓ aliocreditur et d̓r. ita infirmi ſumus. Sꝫperfecti viri non facile credunt omnienar ranti. qꝛ ſciunt infirmitatē hūa-nam ad malū ꝓcliuam et in v̓bis ſa-tis labileꝫ. Magna ſapīa eſt nō eſſep̄cipitem in agendis. nec ꝑtinaciterin proprijs ſenſibus ſtare. Ad hancetiam ꝑtinet. non quibuſlibet hoīmverbis credere: nec audita vel credita mox ad aliorum aures effundereCum ſapiente et conſcientioſo viroconſiliuꝫ habe: et quere potius a meliori inſtrui. qͣꝫ tuas adinuentiones