v̓bo et ſcripto ſꝫ totū dei dono. hoc ēſpūiſancto. poꝝ a̓ nichil dādum eſtcreatue̓. ſꝫ totū crectrici eſſencie prīet filio ⁊ ſpūiſcō. An aūt aliqͥ de viatoribꝫ ſcīs ad hūc ſerciphicū qͣdumꝓfecerit: diu̓ſe ſm̄e et reuelaicōes ſcōrum inueniūtur. Dicūt em̄ quidamſcm̄ ioh̓em baptiſtā locū tene̓ luciferi ꝓpt̓ illd̓ ſaluatoris teſtimoniū Inter natos mulierū nō ſurrexit maior ioh̓e boptiſta. Inuenit̉ eciā q̄dāviſio bt̄i augꝰ. in qͣ certificcitus fuit bt̄m̄ ieroninū ꝑ oīa pareꝫ eē ioh̓baptiſte. Sūt alij qͥ choꝝ priorchorū ⁊ ꝓph̓aꝝ ac reuerēdū ſenatū cpoſtoloꝝ ſeraphicis ſpiritibꝰ int̓ſeruer̄t.De ipẜqͦꝫ venerabilibꝫ prībꝫ he̓mitis olim in egypto et alijs locis credūtur ad hāc ſup̄mā ꝑfectīōeꝫ qͥdaꝫꝑueniſſe. ſil̓it̓ de qͥbuſdā ep̄is. obbotibꝫ. moncichis. feīs; ꝓpt̓ aliqͣ ſignodintus on̄ſa. Que oīa qꝛ ſine ꝑiculo neſciūtur deo relinqn̄do ſūt Hocnr̄m eſt. ut ad pcc̄a plāgendo redeoimꝰ ac ſūmis ſūma diſcutiendo relīqmus. Bn̄ eſt oībꝫ illis q̄ aulā ſuꝑne glorie intrauerūt. qͦcūqꝫ eciā gradū ꝯſiſtant. Demū ne qͥs putet ſcosviros fragili corne adhuc veſtitosin hac arce ſpūalis theorie ſemperpoſſe ꝯſiſtere. ideo btus greg̓. x. mo.dicit. quēadmodū ſe hobeāt alt̓natiꝓcedēdo nūc aigendo nūcꝯtēplando.Ait ergo. Nōnullo bo ſūt. ad q̄ indefeſſi ꝑſiſtimꝰ et rurſū nōnullo ſunta quibꝫ cotidie deficientes lobimur;atqꝫ adhec mognis conatibꝰ ꝑ int̓ualla tꝑm reformur. In actius etenim vita ſū defectu mens figit̉; a cōtēplatīa aūt infirmitatis ſue pōde̓vita laſſat̉. Hadūt ergo ⁊ redeuntſci. qꝛ aliqn̄ oblatā grām actiue vite vias deſerūt; ac ꝑ ꝯtēplacōis cciēad ſuꝑna ſe ſuſpendūt. Sꝫ qꝛ diuꝑſiſte̓ in ꝯtemplacōe minime ſufficiunt. iterū ſe ad oꝑaicōem fundunt.vt in hijs q̄ ſibi iuxta ſūt ſe exercēdo refoueāt. et ſuꝑ ſe ſurge̓ iterū cōtēplando ꝯuoleſcūt. Sꝫ dū hec eodē ꝯtēplatio more debito ptꝰ tꝑm interuallo repetit̉. indeſinent̓ ꝓculdubioii eiꝰ ſoliditate ꝑſiſtit̉. qꝛ ⁊ ſi īfirmitatis ſue podere ſuꝑqͣta mens deficit. hāc tn̄ iterū cōtimus conctibꝰreꝑato ꝯprehendit; nec ſtubilitatēſuāin eq ꝑdidiſſe dicēdo eſt. a qͥ etſi ſemꝑ deficit hanc et cū ꝑdiderit ſꝑinqͥrit. ¶ Hinc btūs bernh̓. ſuꝑ cātica dicit. Ex bonis oꝑibꝰ vecipit cōſolacōeꝫ mens aſſueta quetis: qͦciensſibi lux vt aſſolet cōtemplacōis ſubtrahit̉. Quis em̄ non dico cōtinue ſꝫvel diudum in hoc corꝑe incinet lūine ꝯtēplacōnis fruat̉ At qͦciens corruit ovito ꝯtemplatia totiens ī cictiuā ſe recipit. inde nimirū tāꝙͣ exicino familiaris reditura inidipſū: qͦniā ſūt inuicē cōtubernales. et cohītunt hee due ꝑiter. Eſt quippe ſorormorie martha. Neqꝫ em̄ ⁊ ſi e ꝯtēplacōis lūine cudit. patit̉ tam nullatenꝰ ſe incide̓ tēbras pcc̄i ſeu ignāuiā ocij. ſane in lūine bone oꝑatiōīsſe retinēs. Nulla ergo vnꝙ ſeruūdei inuenicit nō dico dies. ſꝫ nec hoc̓niſi vel in exercicij lobore vel ꝓficiēdi ſtudio; vel in exꝑientie dulcedīe.vel fruēdi geuidio. Oē tempꝰ tēpushobꝫ. vel in vno vel in alio. ⁊ multoſūt merēdi gn̓e ⁊cͣ Interī quantum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten