ut pcc̄m mcinꝰ emundaret̉. Itē octiones inuicē ſibi cōicent. Oculꝰ em̄ ꝓomnibꝰ mēbris videt ne ledātur. osꝓ omnibꝰ comedit ne deficiāt pedesā̄bulantinainꝰ oꝑantur ut ſuſtētoconē hobeant. cor ꝓ omnibꝰ ſollicitūeſt ut nullis nccitatibus crreant.Similiter et exteriorā munuſculoprudēter ac fideliter ſibi mutuo diuidunt. Sepe em̄ tibie nuditotē etfrigꝰ ſuſtinēt: ut alia mēbra cooperiantur et culefiant. Sepe pedes nudi incedūt et diuerſa incōmoda libēter ſuſtinēt. ut ori et ſtomcicho ꝓuētus ſufficiant. qui ꝓ toto corꝑe nccario pluribꝰ egent. Ecōtra ecicem osa delicato cibo vel ſaltem ſagiinetēꝑcite obſtinet. aut oleo vel butiro.ut inde leſe tibie a̓ vulnerati pedesperūgantur. aut certe calcei quibꝰaliquādo vel ꝓpter feſtum diē vel itineris cuiuſdā aſperitatē ipſi pedesnccitate exigente ſunt reſtiendi. Etitri de alijs ꝓuiſionibꝰ tam in ꝑiusꝙͣ in maximis ſine numero. ī hac lege mēbrorum optimā formcem reperimꝰ. Qui vero hanc legem vel in ꝑuo nō ſectantur. iam nō inter venedbiles hoīes. ſed inter lecccitores et īfames cōputrtur. eo ꝙ aut gule aͥluxurie cūt alijs vicijs inſeruiētes.nichil pene quod honeſtatis e̓ hūcnitatis eſt retinuerunt. Item membra inuicem ſe non iudicent ſi vnūledit̉ ob alio. aut vindictā petūt. Sienim dentes linguā lederent non ꝓpter hoc lingua vellet dentes extirpori Si manꝰ dorſum vel pedes percuteret. non ꝓpter hoc vellent monusabſcidi acͣ. Si ecium vnū mēbrumaliquid putredinis deformitatis hēret; alio mēbra benigne ad hoc niterētur quatenꝰ mēbrū illd̓ a tali melo abſoluerēt. Os ad hoc cōſuleret.manꝰ cū cōpaſſiōe abſcideret. oculꝰilluc reſpiceret. cor deſidea̓ret. totūcorpus ꝓ hoc loboraret. Similitermēbra lucratiua et fortio non indignātur alijs minꝰ lucratiuis autdebilibus. neqꝫ ob hoc illis ſubtrahunt necuria aūt ſolacioſả ſꝫ ſunteis ōnid cōmunia; et diuidit̉ vniciūqꝫ et ſingulis ꝓut opꝰ hn̄t. Mēbraeciā hōeſta nō improꝑant īhōeſtis:ſꝫmultomagis tegūt ⁊ hobūdātiorēhōrē illis circūdāt. nec alit̓ de ipſorūerubeſcēciā ꝯfundūtur e̓ verecūdāt̉ꝙͣ de ꝓprio Si em̄ caſu aliqͦ nudarētur aūt quippicem facerēt qd̓ locoaut tꝑi nō cōueniret̉ illico facies rubeſcit. cor triſtat̉. lingua excuſait; oīcqꝫ alic mēbra ad emēdacōem qͣſiptꝰ vehemētē verecūdiam ſollicitoriincipuit. Heceſt qͣdcem naturolis ⁊pia lex mēbrorū quā ipẜ dn̄s deusoīm cōditor indidit eqꝫ cōis apd̓ hoīnes ſiue gētiles ſu̓ uideos atꝫ xp̄icnos tā bonos ꝙͣ malos. Cuiꝰ legisnotiſſime ſimilitudinē atꝫ formā eciqmi ipſi hōines int̓ ſe ex dictomineorigīalis iuſticie ac racōis recte hēre debent et precipue xp̄ioni qͥ ſuntinuicē membra corꝑis xp̄i vltrͣ hācnaturalē colligaicōeꝫ ꝑ dona ſuꝑnaturalia dinitꝰ īfuſai q̄ ſūt fides ſpes⁊ coi̓tas ſpūalit̓ cōcorꝑati ꝑ q̄ ec̄ vltraalios tēde̓ dn̄t ad ſuꝑnaturaliaet celicei boͣ ipſis ꝓmiſſa ſi prodeſſeſibi volunt tente dignitotis nomen.Tradita eſt ergo forma leuiſſima