ſublimes ut ipſi ſint deo ita familiares reſpcū ſubditoꝝ ſicut cmicireſpcūſeruorū. et in vito ſic exemplares ut merito ipſi dicētur paſtores⁊ ſubditi greges. ergo videturꝙ omnes pene prelciti ſint in periculo animarum ſuarum; quod graue eſt dicere. Quis em̄ de ſe talia exiſtimare audebit? Reſpondetur ꝙ illa dicta ſancti ꝓphete ezechielis. yſciyepauli. et beaiti gregorij. ſolidiſſimeſunt omnia concordantia cum dicto ſalucitoris. qui dicit fidelē oportere eē paſtorē bonū et prudente. atꝫfortē. ita ut cani ſuā ponat ꝓ ouibꝰ ſuis; et cetera que catiō norrat.Ꝙ cuūit ex iſto infert̉ qͣſi ob hoc vniuerſi p̄lati ſint in ſtritudāpnaconis:nō habet firmitutē. Rō eſt; qꝛ timoe̓ti p̄lati qͥ ſibi bn̄ cōſcij ſūt ꝙ ad hūcgradum nōdum ꝑuenerūt. eciā eqꝫbene ſibi conſcij ſunt ꝙ prelaturamquā hobēt nō deſiderauerūt. ſꝫ neceſſitatis cauſa ꝓpt̓ bonū obediētieet vtilitate ecc̄īe humeros ꝑaciēterſuppoſuerūt ſemꝑ humilitatē ſuqꝫꝙ indigni et inſufficiētes ſint recognoſcētes; quotidieqꝫ ut ob onere tote ꝑfcionis ſubleuētur petētes; quotenꝰ ſic in ſecuriori ſtutu cū ceterisouibꝰ xp̄i cūas ſuas ſalude̓ poſſint.Hinc in ſacris religionibꝰ vbi ſollicite viuitur mos inoleuit et qͣſi lexobtinuit. ut prelati crebro petunt ſeabſolui abofficijs ſuis; quaſi nō audeant in eis permanere niſi ex eocttione obedientie. Qui ſic in preloturis degunt facientes quod in ſe eſtẜm graciam ſibi daitom ꝙͣuis tamadhuc ad iſtum ingrālem ſiue ꝑfectum gradum nondum ꝑuenerūt. n̄ſolum excuſātur; ſꝫ eciā plurimū meretur. Qui vero ſe ingerūt aut defēdūt aidacter. nolētes recognoſcereimꝑfem ſuum. in mogno ꝑiculo qnimorum ſuaꝝ ſunt. Si autē idoneiſint et legittime vocciti. tn̄ nullomodo adreſignādum parati. ꝙͣuis omnicibū faciant. nichilominꝰ ex illo ꝑte inaculā controhūt ꝙ prelati eſſevolunt incigis ꝙͣ ſubiecti. duriſſimūqꝫ eis iudicium erit eo ꝙ ſeipſos tāti eſtimarunt ⁊ obſqꝫ rōnabili cauſai ꝓpriani cemnam ꝯfidēter mneigisꝙͣ humilit̓ extulerūt. qͣſi pre ceterisvtiliores forēt. Scimus em̄ exemple ſcōrum; q̄ ſemꝑ ad reſignādumꝓmpti ⁊ ad r̓tinēdū dignitōtes difficilimi extiterūt. Igit̉ qͥ eos ſeqͥturſecuriꝰ gradit̉. Ut aūt cloriꝰ eluceſcat qd̓ dcm̄ ēponeꝰ ip̄a exēpla ſcōꝝqͥ hāc ꝑfc̄ionē attiger̄t̉ pͥꝰ tāgēdo ꝙſtolide qͥdā decipiūt̉ qͥ ſe idoneos adp̄latua̓s ſū curā cuaꝝ arbitrāt̉ ꝓeoſolū ꝙ lrās p̄ cetei̓s norūt. a ſc̄ptadoctoꝝ catholicoꝝ copioſiꝰ memoriecōmēdarūt; quaſi hoc ſolū ſufficiatad ſpūalē ꝑfc̄ionē: cōtradicēte apl̓oꝙ nō in ſublimitate ẜmonis conſiſtrit regnū dei; ſꝫ in on̄ſione ſpūs etv̓tutis. gloͣ. In ſermone et p̄dicatione meo oſtendi me hobere ſpiritumet virtutem; quia nobis reuelauitdeꝰ per ſpiritu ſuum qui omnici ſcrutatur. Non em̄ ſpiritum huiꝰ mūdiaccepimꝰ ſꝫ ſpm̄ qui ex deo eſt ut ſcicimꝰ que a deo doncito ſunt nobis. q̄et loquimur non indoctis humcneſapiētie verbis: ſed in doctrina ſpūsſpiritualibus ſpūalia comporātes.