Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

qͥlibet nr̄m̄ bonū opꝰ ſuſciꝑe. age̓. imple̓ nūc ſcit. nūc neſcit. nūc delectat̉. nūc non delcātur. ut noueritno ſue facultatis ſꝫ d̓ini munerisvel ſit vel delcātur. et ſic ob elocōnis vanitute ſanet̉. et ſcict ꝙͣ vere de terra iſta ſꝫ ſpūaliter dictūſit. Dn̄s dobit benignitutē et terranrā dobit fructū ſuū. Tōto āt incgis delectat opꝰ bonū quātomagisdiligit̉ deꝰ ſūmū atqꝫ incōmutebilebonū pͣs. 26. Vncꝫ pecij a dn̄oreq̄rā. Gloͣ. Nali multiplicia q̄rūt̉ego tm̄ vnā: ut ſcꝫ inhabitē domo domini ōnibꝰ diebꝫ vite mee. Hic ī eccleſia digne ꝯu̓ſandone ꝓſperis extollor adu̓ſis frāgor; ptꝰ ad il eternā domū ꝑueniaꝫ vbi ſꝑ māeam in dies deficiūt. Ad vnūſingulo prudēter ꝯſtant ordinde̓debemꝰ. Oīa em̄ aliq vona ſūt; etnichilo pēſanda Augꝰ. In ꝯſideratione crecturoꝝ non ē vonē et peritura curioſitas exercēda. ſꝫ gͣdꝰ adimmorlia ſꝑ manētia faciendus.Senecō. Atrior ē cupiditus ignotu ꝯgnoſcēdi. ꝙͣ noto repetēdi. Hocin hiſtrionibꝰ. hoc in orcitoribꝫ; hoībus deniqꝫ rebꝰ videmꝰ accide̓. Adnoua hoīes currūt. ad noua cōueniunt. adeo vt quicqͥd inſolitū ē ī turba eciā notebile ē. Vbi ē noͣndū;hec curioſa inſtabilitos eciā nōnullos hoīes bone volūtatis īpedire ſolet a ꝓfectū v̓tutū. Siqͥdē ptꝰ ꝙͣ omnia mūdi ſūt deſeruer̄t. iccm prudēter et cōſtant̓ ſe inſtituant; facilein pͥſtinū relobūtur morē. Si verofortiter ſe in vioi v̓tutū ꝯtineant̓iaꝫadhuc cauere hn̄t ne qd̓ bona volūtas cupit. attēptore velint. Qmͣius em̄ ut ſupͣ dcm̄ eſt diligēter ſtudere debēt ut eāt de v̓tute in virtute. tn̄ hoc ſūma cautela fieri oꝑtet̉ ne vicꝫ ẜm ſentēciā ſcī thomē.tingat inchoādā an̄ tempꝰ cipprehēde̓. et inchota an̄ cōſūmaicōem deſerere. Qd̓ ut meliꝰ intelligat̉. repetē ē dcm̄ eiuſdē doc. ſci ſupra allegatū. ſcꝫ incremtū v̓tutū fit ſtudiu̓ hucnū eo alij hītus qͥqq̄riſolēt aſſuefactionē. Sic̄ igitur inmechonicis videmꝰ vult ciuilit̓ꝓficere ſil̓ et ſemel oēs artes diſce̓ incipit. ſꝫ vnā tm̄ aut ducis aūttres ẜm pōt facultus naturaliuꝫſuoꝝ ſuſtine̓; diu in qͣlibet illaꝝꝑſeueq̓t donec ꝑfcē ſciāt. et ſcierit ꝓut freqn̄ciꝰ illū exͣcet loco tꝑe ſibi magis vtilis fuerit. Quialit̓ ꝓcedit. fatuū finē inueīet. Cōit qͦplus̓ officio ſil̓ exͣcet de vno adaud facilit̓ ſe ꝯu̓tūt; miſei̓ ſūt infelices. Sic onid ſilogiſand̓ ē de hoīne bone volūtatis. qptitudinemhꝫ ad cōes v̓tutesymo oēs hꝫ ī qͣdaꝫviua radice. Vn̄ ſi vult radix illofrc̄ꝫ fercit. oꝫ ꝙͣ caute ſe hēcit̉ ſic̄ ml̓tipl̓r ſupͣ dc̄ꝫ ē r̓pete̓ one̓oſūqꝫforte obicict qͥs dicrit. ſuꝑfluūē v̓tutē hrē exͣcitio eꝰ vitare; ſicutfruſtra ē nūꝙͣ reducit̉ ad actū.Itꝭ multi ſcī ī oībꝰ īſtituti fuer̄t. pene ōniū v̓tutū exͣcicia huerūt. ſic̄ demoyſe dd̓ qͥbuſd̓ alijs exēplificarip̄t Itē ſi diuitie ſalutis v̓tutes ſunt. qͣnto aliqͥs ſe q̄pliꝰ exͣtꝫ ī eis. tātoſpūalior ē ditior; ſic̄ ꝑiformit̓ videmꝰ in diuicijs hꝰ ſeculi plu̓es facl̓tates hꝫ ditior r̓putat̉. Rn̄ſio. dd̓.