Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cui ꝯtraire mortifeꝝ ē Adhuc n̄nulligͣcie dei inopes ſic deſipuit. vt mentiant̉ ſe hrē ꝯſcīaꝫ qͣn̄ hn̄t: īmo ꝯtrodicēte in occulto qc remordēte ꝯſciā.audact hoc excuſacōis titulo ad illicita ꝓcedūt. Quid miꝝ ſi tales ad inextͣccibilē pplexitatē irato ipſis deoꝑueniant. Oēs hij ꝯꝑant̉ iudeis; olītēptētibꝰ deū in de ẜto Vbi em̄ māqͣ time̓ deberēt ibi ampliꝰ infultāt. Poſſꝫ adducimā ille de t̓plici grauitatepcc̄oꝝ. qͣlit̓ qͥdam peccnt in pr̄em. exfragilitate; qͥdam in filiū ex ignorātici? qͥdam in ſpm̄ ſcūꝫ ex malicia; ſꝫgrā b̓uitatis oītto. Applicei ſi placet.et inueīes illos cetei̓s det̓iores. ꝯīſciaꝫ in ꝯſcīaꝫ pcc̄unt. ⁊cͣ. Veꝝdum dicūt ſe poſſe deponere erronecni ꝯſciqꝫ omnino friuolū eſt. nechobet locūin vicitore. cui ſemꝑ griap̄ſto eſt ſi facicit qd̓ in ſe eſt. Hoc ſicꝓbat̉. qꝛ deꝰ nichil p̄cipiat impoſſibile. ſub p̄cepto cadat ab errore diſcedere deponere ſū abicereerrore eſt poſſibile. Ex ſeqͥt̉. homines bone volūtatis plꝰ t̓rere dꝫiſta auctoritas cōiſſima. qͥcqͥd fittra ꝯſcīciꝫ edificcit ad iehennam. ꝙͣſi diceret̉. qͥcqͥd cadit in ignem ꝯbue̓tͣAAut qͦcūqꝫ p̄cipitat ſe in flum̄ ſubmergetur. Omnici enim iſta veritotem habent condicionatum ẜm orbitrium voluntatis. Bone em̄ voluntas pertīciciā neſcit licꝫ qn̄qꝫ errorēpaciat̉. Et ſciꝰ error frit he̓ticūſꝫ ꝑtīcicia; et ꝯtra errorē ſufficiēs remediū hrē p̄t ſi voluit. Sequit̉ ec̄religioſus. quicūqꝫ aliꝰ obīariꝰꝯdicōeꝫ ꝓmiſſi ſui p̄t ſe excuſcie̓ obobīa ꝓpter ꝯſcīqꝫ erroneq̄; qꝛ p̄t de-bet talem ꝯſcīciꝫ deponē: in licitishoneſtis ſuo obuidit voto vel ꝓmiſſo.Concludit̉ facile ex p̄miſſis neqꝫiudei. neqꝫ ꝑagam. neqꝫ xp̄icini. ſimpliciter loq̄ndo ſūt ꝓplexinͥ volentes.Ratio dcā eſt; qꝛ ſi fecerīt qd̓ in ſeeſt merēt̉ grāꝫ. adepto liberāt̉ abomni ꝑiculo moͣrlis delicti. Sꝫ ſi voluerīt ꝑtiaciter in ſua infidelitatemane̓ tūc ē miꝝ fiāt pplexi. ita pcc̄a vitare pn̄t. Hoc modo iudeus circūſcidēdo pueꝝ ſuū moͣrliterpͣccat̉ qꝛ ex fide. Sil̓iter ſi circūſcidit moͣrliter pcc̄cit. qꝛ facit ꝯtraconſcientiā; ſic de alijs. Nec q̄mqͣmdebet in his ꝑturbare honeſta et legulis vitr infideliū. qͣſi ob hoc ſecuriſint; qꝛ vt gloͣ. ad ro. 14. d̓t. Vbi deēcignitio et̄ne incōmutubilis veritotis. falſa virtus eſt eciā in optimismoribus. Et ad hebre. xi. dicit apꝰ: ſine fide impoſſibile ē placere deo.Et ipſe idē cipꝰ; optimū exemplū eſtin re hac. Numi vt gloſa innuit gal̓. conſcientia ſua hoc ſibi dictobat deberet ꝑſequi xp̄ionos; tamendicit ſe peccriſſeˢ licet hoc tunc ꝓpterinfidelitatē videre non poterat. Necexcuſcibat eum ignorantiā ex totoqꝛ exvitio ſuperbie radicem traxit.Tandem conuerſus humiliter oīairecognouit et plus omnibus de hac ſcripſit cūctos quiſando de multiplici ꝑiculo qd̓ in his lotet. Et eſt reuera bene res miq̓bilis. ꝙͣ diſſone apud imꝑitos ſonet iſta ꝓpō. Paulꝰmoͣrlit̉ pcc̄ciſſet. ſi ſtephanū lopidaiſſet. Itē. cayphas eternā dampnationem meruiſſet. ſi xp̄m occidiſſet. Et vtiqꝫ ſic eſt: ſtāte ꝯſcientia