efficit; nec ad hereditutē dn̄i potei̓t ꝑuenire; qͥ teſtuimētū p̄cicis nolueritobſeruare Nō ẜm ſcm̄ thoͣꝫ ꝙ ſūt diu̓ſa vicio et pcc̄ri q̄ cōtrariant̉ bonovacis; qͦꝝ q̄dā ſūt ī corde. qͣdā in oreq̄dā in oꝑe. Tātū ſiqͥdē ē bonū pacis:ut vbi pax ē. ibi deꝰ et ecōuerſo. Eſteciā ſecurū in pace ſeruire deo et facile ⁊ ecōuerſo. Nō eſt ergo miꝝ: ꝙdiuerſas tēptacōes antiquꝰ hoſtiscontra ipſam ꝓcurcit. Prīo igit̉ ſeminare conat̉ diſcordic̄: ꝑ quā auferre ſolet cōcordiam et pacem. Differūtex nōqꝫ int̓ ſe Nā cōcordiā pōt eētū int̓ bonos ꝙͣ malos Pox auteꝫn̄ niſi inter bonos. Sed nunc loqn̄do de concordici ordinato. adhuc differt a pace̓. qꝛ cōcordia eſt tm̄ ad alteꝝ. pox aūt vltra hoc reqͥrit ecicꝫqͥetem in ſeipſo. Vnde augꝰ. dicit. ꝙpax ſit trāquillitas ordinis: q̄ in hͦcōſiſtit ꝙ ōnes motus appetitiui invno hoīe cōqͥeſcant. Pōt ergo ꝯcordia ſtare cū timore vel dāno Poxaut nō ē ſꝫ cum ōni cōplaicencio et qͦete. Et inde ē ꝙ omniai p̄ciceꝫ appetūt? Et ꝑ ꝯn̄s remocōem eoꝝ que impediūt pace. qꝛ omne cippetes appetit tranqͥlle et ſine impedimēto peruenire ad id qd̓ appetit. Hec aūt cōcordia et pax. ſunt effcūs caritatis.Quia em̄ diligimꝰ deuꝫ ex toto cordeande xorit̉ vera p̄cix; qꝛ ꝓximū ſic̄noſipſos. inde cōitur cōcordia Inqͣtiem̄ vult īplere volūtatē ꝓximi ſicutſuijpſiꝰ. qͣi vnū cor efficit̉ cū eo Vn̄ ẜtulliū. amitoꝝ idē eſt velle et nolle.Hoc aūt totū diſcordia tollit Quidem̄ hoīem quo ad ſeipſū turbat; pocē aufert. Quid eciā ā ꝓximo diſſētire facit; ꝯcordiam diſſipcit. Et ideodiſcordia eſt pcc̄m mortale ex genere ſuo: licet pͥmi motus eiꝰ ſint veīalici ꝓpter imꝑfectionē actꝰ. Ro ē; qꝛdirecte ꝯtroricit̉ coritoti. Nemo em̄debet ſciēter et ex intētione diſſentie̓a bono d̓ino et a bono ꝓximi. in qͦ tenet̉ ꝯſentire. ẜm illud ro. 1. Vnusquiſqꝫ ꝓximo ſuo placeat in bonū.Et .i. cor̓. x. Sine offenſione eſtoteeccīe dei ſicut et ego ꝑ oīa omnibusplaceo non q̄rens qd̓ michi vtile ē.ſꝫ qd̓ multis: ut ſalui fiāt. hec tn̄ ītelligi dn̄t ſic. ꝙ ſi in aliqͥbꝫ leuibꝫ rebe̓ opīonibꝫ ꝓbobilibꝫ diſſētio ficit. n̄ē ꝯtr cai̓tutē. qꝛ pax n̄ ē ꝯcordia opinionū. ſꝫ volūtitū bi ei obſqꝫ ꝑtīcicia ꝓbaibil̓r bonū q̄rit̉ ibi vnꝰ qͥſqꝫ ī ſuo ſenſu hobūdde̓ ꝑmittit̉; niſi forteſcādalū puſilloꝝtieat̉ De ill̓ āt īdrn̄tibꝫ q̄ pn̄t ſic vel alit̓ fieri. ꝑfectiꝰ ē cedere hūilit̓ ſenſui alteriꝰ ꝙͣ ꝓprie volūtati ininti moxīe ſi veriſimilit̓ exhoc tīeat̉ ruina vel turbacō ꝓximi: ẜilld̓ roͣ. 17. Debemꝰ nos firimioe̓s ībecillitates īfirmoꝝ ſuſtīere ⁊ nō nob̓place̓donꝰ qͥſqꝫ nr̄ꝫ ꝓxīo ſuo placeatin bonū ad edificacōnem. Etenī nōſibi criſtus placuit̉. ſꝫ ſicut ſcriptumē? Improperici improperācium tibiceciderunt ſuper me. Et notandū ꝙhoc verbum ſūmo ſtudio obſeruatūfuit ⁊ ſanctis patribus; intētum ꝙnōnunꝙͣ ſancta concordia ſanctiorē diſcordiaꝫ int̓ ipſos genuerit; qn̄viꝫ neut̓ ipſoꝝ ſuā voluntatē vel extūtillo altei p̄ponere voluit; ut ſaltēinauū prīo ad ꝑcipiēdū cibū extēdere ꝯſentiret. Exēplū gl̓oſū de hͦ hēꝰī p̄aulo prīo he̓mito ⁊ ſcō anthomo-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten