frēꝫ ſuū ī tēb̓s ē vſꝫ adhucQū frēꝫdiligit ſuū ī lūie ꝑmanet ⁊ ſcūdalū īeo nō ē. Itē iiijº coº. Rm̄i diligoꝰ nosiricē. qꝛ coi̓tus ex deo ē; et oīs qͥdiligit frēꝫ ſuū ex deo ē. et cognoſcit deūtm̄i ſi deꝰ dilexit nos; ⁊ nos debemaltutꝝ dilige̓. Si quis dixei̓t qm̄ diligo deū et frem ſuūodit; mnēdox eſtQui em̄ nō diligit frēꝫ ſuū quē videt:deū quē n̄ videt qūo p̄t dilige̓; Et hocmādatū hēmꝰ a deo ꝟt qͥ diligit deumdiligat et frēꝫ ſuū. Deus cuitas eſt.Dn̄s ad meche Qui cordis ⁊ corpoi̓sreqͥem deſidee̓t ꝯſeq̄. oꝫ ꝙ hūilis ſit ⁊mitis et vt in qͣmore qͦ me in t̓ris oībꝰaſfebilē exhibui et benignū; tolē oībꝰ ſedemēſtret. Itē. In qͣtūqꝫ aīa crux nōē idē t̓bulatio. nulla pacīa ē Et vbipacia nō ē ſalꝰ nō ē. Thoͣs pͥmo 2. q.CI. Pacia d̓r hrē opus ꝑfectū in tolerātic maloꝝ; in qͥbus n̄ ſolū excludit iniuſtā vindictā quā eciā excludit iuſticioneꝫ ſolū odi quod facitcaritas. nec ſolam irā qd̓ facit manſuetudo. ſꝫ excludit triſticiam inordinatā q̄ eſt radix oīm p̄dictoꝝ; ⁊ ideoin hoc ē perfectior et malior ꝙ in hacmatei̓s ext̓xpat radicē. Nō tn̄ ob hͦē ſimplicit̓ ꝑfectior oībꝰ alijs v̓tutibꝰ:qꝛ fortitudo nō ſolū ſuſtinet omnesmoleſtias cibſqꝫ ꝑturbacōe qd̓ ē paciētie. ſꝫ eciā ingei̓t ſe eis cūopus fuerit. et in hoc precellit. Auguſtinus.Ira quātū me fert opinio. eſt turbulentus appetitus cuferendi ea quefacilitatem actionis impediunt. Idcirco plerumqꝫ non hominibus tomntum ſed calamo ia̓ſcimur in ſcribendo eumqꝫ collidiꝰ. atqꝫ frangimus:et ciuꝫ inſtrumento quilibet. ex quodifficultatem ſe pati crbitrat̉. Heuāt aſſiduitate iraſcēdi fel creſce̓ eciāmedici affirmant; tremto cuitē fellisrurſus ⁊ facile et ꝓpe nullis cauſisexiſtentibus iraſcimur. Idem. Sic̄cicetū corrupit vas ſi diuciꝰ ibi fuerit. ſic ira corrūpit corſi in alterumdiem durauerit. Idem. Furor eſt irabrrius; que non trm ex malicie ꝓpoſito. ꝙͣ euentu ſubito contingit Idemin r̓gula ⁊ites aͥ nullas hobeatis e̓ꝙͣ celerrime finicitis. ne ira creſcatin odium et in trabem de feſtuca; etanimam faciat homicidam. Sicutenim legitis. Qui fratrem ſuū odit.homicidā eſt. Quicūqꝫ conuitio velmaledicto vel criminis obiectu aliqͣꝫleſerīt inuicē ſibi debita velaxore debebunt ꝓpter orationes veſtras. qͣsvtiqꝫ quanto crebriores hobetis tāto ſanctiores hobere debetis. Idē. chelior eſt autem. qui quāuis ira ſepetemptetur trmen impetrae̓ feſtinatvt ſibi dimittat cui ſe feciſſe cognoſcat iniuriā; ꝙͣ qui tardus iraſcit̉ etad veniā petendā tardius īclinatur.Qui autē nunꝙͣ vultx petere veniqaut nō ex ammo petit. ſine cauſa eſtin monaiſterio; et ſi inde non ꝓiciat̉Idem. Irci oculum turbatodium generat. Nulli iraſcenti ira ſua videt̉inuiſta. Ira enim inueteraſcens itoſit odium; dummodo qͣſi iuſti doloris admixta dulcedo diuciꝰ eam inꝓciſe detinet. donec acrieſcrt. vaſqꝫcorrumpat Idem. Iram fratris tunctu portobis cum tu aduerſus eumnū dlomodo iraſceris? Vt rurſum Alo eodem tempore quo tempore te īra preoccupquerit ille te leuitate et