ſingulariter videri cppetunt haberequod habent. Augꝰ. Quid ꝓdeſt diſpergēdo pauꝑibus dore et paupe.rem fiericū omina miſera pauꝑiorefficitur diuicias cōtēpnendo ꝙͣ fuerat ꝯgregando. Item ſi is qui de terrena prius gloria ſuperbiebat poſtmodum de ſanctitute extollitur. nequaꝙͣ cor eius elacō deſeruit. ſed adeum conſueta veniēs ut cognoſci neſciat veſtem mutauit. Cum ergo lotenter oritur. vigilanter abſcidatur:ne ꝓuectu vigeat. ne vſu roboe̓turIeroniꝰ. Suꝑbic naotione celeſtisſublimiū appetit mētes; et qͣſi ad ꝓprios reuoſqs ortus oppetit gloriāet puritatem. Bonū irruꝑe feſtinatque de gloriā et puritate hoīnū et q̄gelorū erupit: ut quos inuenit ꝑticipes grē facioit cōſortes ruine. Quidtum ſuꝑbū. quid tam ingratū videi̓p̄tꝙͣ aduerſus eius viue̓ volūtatēa quo ip̄m viuere accepis ꝙͣ illiusprecepto deſpicere qui ideo aliquidimꝑat ut cauſam habeat remunerandi: Yſidorꝰ de ſūmo bono. Omnivitio deteriorem eſſe ſuꝑbiā conſtat.ſed qꝛ a ſūmis ꝑſonis et primis aſſumitur: ſeu ꝙ de oꝑe iuſticie et virtutis ex orit̉ minus culpo ſentiturluxurio vero cornis ideo notobilisoībus ē. qm̄ ſaitis ꝑ ſe turpis ē; ⁊ tn̄diſpenſante deo ſuꝑbici minor eſt.Hugo. Suꝑbia in celo nata ē: ſꝫ velut īmemor qua viq īde cecidit. illucpoſtec redire nō potuit. Bernordꝰ.Suꝑbia de ſuꝑnis celeſtibus ad ymia precipitrt humilitas ab ymīsad ulta leuat. Angelus in celo adtartura corruit. homo in mundo adcelū aſcendit. Non ē ꝑiculū ꝙͣtūcumqꝫ te humilies. hoc cū quidā legiſſet.dit dycbolus. De libro iſti ꝙ vnꝙͣſcriptus eſt. Oriḡ. Quid ſuꝑbit terra et cinis. ut homo arrogācia ſubleuetur; Oblitus qͥd erit. et ꝙͣ frogili naſculo cōtineat̉. et quibꝫ ſtercoribus immerſus ſit; et qͣlia ſemꝑ purgeimenta de ſua carne ꝓiciat. Gregorius. Suꝑborū mens ſemꝑ ē adirrogandas cōtumelios valida. adtolerādas infirmo; ad obediēdū pigͣad laceſcēdos alios īportunc ad eoque facere debet et p̄ualet ignaudi;ad ea aūt q̄ nec facere debet nec preualet ꝑata. Hoc in eo qd̓ ſponte nōappetit nullis exhortacōnibus cgitur. ad hoc autē qd̓ lotent̓ deſidercitq̄rit ut cogat̉; qꝛ dū metuit ex deſiderio ſuo vileſcere. optat vim in ſucvolūtate tolerare. Bernordꝰ. Queniaior ſuꝑbia. ꝙͣ ut vnus hō toti cōgregacōni iuditiū ſuū p̄ferat tanꝙͣip̄e ſolꝰ hēct ſpm̄ dei. Itē magna ſuꝑbici et delictū moximū ē. vti datistꝙͣ īnatis; ⁊ in ecceptis bn̄ficijs gloriā̄ vſurpoe̓ bn̄ficij. Itē videcis pleroſqꝫ in eccō de ignobilibus nobilesde ꝑauꝑibꝫ diuītes fcōs. ſubito intumeſce̓. pͥſtine obliuiſci obiectiōis. genus quoqꝫ ſuum erubeſcere. et infixmos dedignari perrentes; videcis homines pecunioſos ad honoe̓s quoſqꝫ eccleſiaſticos et moꝝ applaudereſcītate. veſtiū mutucione non mētiū;et dignos ſe eſtimare dignitute adquā ambigendo ꝑueniūt mei̓tis numi mnegis ꝙͣ vite. Thomas. Suꝑbus ignarus ē qꝛ neqꝫ deo ſuū intellectum ſubicit. ut ob eo eternitatis