palent. ſola ſuperbia eciam in rectefoctis ē timenda Audeo dicere ſuꝑb̓ieſſe vtile codere in aliqͦd cꝑtū ⁊ menifeſtū pcc̄m vnde ſibi diſpliceant; qͥiam ſibi placēdo ceciderant. Solubrius ſibi petrus diſplicuit quandofleuit ꝙͣ ſibi plocuit quando p̄ſumpſit pͣs. Imple fa. eorū ig. et que. no.t̓. dn̄e. In xp̄o et in eccleſia moximepredicatur humilitos. In dyobolomoxime p̄dicat̉ elatio. Ambroſius.Quiſquis cupit diuinitatis tenerefaſtigia; humilitatis ymci ſectetur.Quicumqꝫ vult fratrem preuenireregnando; prius illum p̄ueniat obſequendo. Verum non indocta humilitas: ſed que hobeat ſui modeſtiam et ſcienciā laudat̉. Scio humiliciriadeſt in quo loco. qua moderacōne. quo fine in quo officō. in quo munere. Neſciuit pheriſeus humiliari.ideo deiectus ē. Grande eſt in oībustenere humilitatis mēſuras. Sonahūilitas: que nichil oppetēdo totumqd̓ contēpnit adipiſcit̉. Greḡ? Peritoē qd̓ aigit̉ ſi nō huīilitate cuſtodiat̉.Nā qui ſine humilitate virtutes cōgregat: ventū in puluerē portat Auguſtinꝰ. Non aliuni tibi ad cupeſcēdam et obtinendā veritotis vrā munias: ꝙͣ que munita eſt ab illo quigreſſuum noſtrorū tunꝙͣ deus vidit infirmitotem. Ec aut prima eſthumilitos. ſcd̓a humilitas. terciohumilitas; et quociens interrogares hoc dicerem Excelſa eſt patriohumilis eſt via. ergo qui querit portriam. non retuſcit viam. GregoriꝰEuidentiſſimū reproborum ſignumſuꝑbis eſt. At contra humilitas e-lectorum. Thōs Virtutes vere īfundūt̉ a deo. qui ſuꝑbis reſiſtit et humilibus dat gram̉ et ideo huīlitasprimū locum tenet inquantū ſcilicetſuꝑbiani expellit cui deus reſiſtit; etp̄bet homine ſubditum ⁊ cptum adſuſcipiendū influxum diuine grccieeuaituādo inflocōnem ſuꝑbie Et ẜmhoc dicit̉ humilitas ſpiritualis edificij fundamentū. Eſt eciam diſpoſicōad librū acceſſum ſiue ꝓfectui ſpiritualio et diuino bona. Et ideo xp̄cp̄cipue humilitatem nobis cōmēdauit. quid per hoc moxime remouet̉impedimentū humane ſalutis. queconſiſtit in hoc ꝙ homo ad celeſtioet ſpiritualia tendat a quibus homo impeditur dum in terrenis magnificari ſtudet. Et ideo dn̄s ut impedimentū ſalutis auferret. exteriorēcelſitudinem contempnendam monſtrauit ꝑ humilitatis exempla. Herito ergo poſt v̓tutes theoloycaleset virtutes intellectuales que reſpiciunt ipſam racōnem. ⁊ poſt iuſticiōpreſertim legalem potior ceteris eſthumilitas que nichil aliud ē ꝙͣ quedam moderacō ſpiritus contra paſſionem ſpei; ſicut monſuetudo cōtranaſſionem ire. Item quidam. Interom̄s virtutes hūilitas ē ſecurior; etfaacilime practicubilis. Vnde ſcī prēseā diſcipulis ſuis pͥmū ꝓpoſuerunt;ſcientes ꝙ qui eam practicare neſcierunt. ad cliais minime adhuc ꝯuoluerūt Ipſi ecioni fortiſſime in eiusexercicijs ſe continuerunt diligentiſſimeqꝫ nec vnꝙͣ amplius doluerūtꝙͣ ſi quando ad alias virtutes ſublimes practicondas trohebāt̉: ſcilicꝫ