ab omnibꝫ terrenis aſſidua orōe ſeturat ſuſpende dum eleuari ob infimis nititur. infimoꝝ fantaſmate reuerberat̉. Vnde fit plerumqꝫ ut animus ſua infirmitate fatigatꝰ. autoracionē deſerens deſidia torpecitquūt ſi diu in orcicōne ꝑmāſerit anteeius oculos importunarū ymoginūcaligo dēſeſcat. Si d̓ine legis ſciēcia p̄ditus p̄ cetei̓s fuerit. pͥuato gecudio exultor. ꝑcepti intellcūs munee̓in ſe diſſipat; et inde in iudicio ceteris deterior exhibet̉. vn̄ clorior ceteris ad tēpus on̄dit̉. Si alienus obcrudicōne d̓ine legis fuerit ignorācia ſua dep̓mit̉ ne quid cā obtinendeſalutis oꝑet̉. Et qꝛ ip̄m done virtutū non ſubleuāt. ecium viā ſimplicērectitudinis declinat̉ et velut extraneum ſe a celeſti munere deputansqͣſi eo ſecurius pͣua cigit; quo ſuꝑnidoni ſubluma munera nō ꝑcemit. Iſtū inopia dep̄ſſit allū habūdācia d̓tutū ex occaſione deteriꝰ ruere fecit.bn̄ ergo d̓r. tēptaicō ē vite hoīs ſuꝑterrā cui ex ſemetip̄a naſcit̉ vn̄ pei̓.mat̉. que eciom et ſi ſemꝑ ex virtuteſuccidat qd̓ ex infirmitate gn̓at. ſꝑtumē ex infirmitute gn̓at qd̓ virtute ſuccidat; et vltra hoc valde miſerādū ē. ꝙ qn̄qꝫ ibi reatu deſcēſionisinueīt vbi ſe ꝓuectū ꝯp̄hēdere aſcēſionis putauit. et inde mens cōfunditur; vn̄ et ſurge̓ a confuſione nite.bat̉. Hec ē omniū noſtrūꝫ qͥ in ſerto infirmitatis vicio naſcimur miſerabilis cōdicō; ꝙ hoſtē nobiſcū deaucimus quem cum loboe̓ ſuꝑamꝰ.Foris igitur et intus neceſſe pugnare habemus; qui ſponte a r̓gula nobis diuinitus prefixa lopſi ſumus.Auguſtinus. Terra repromiſſioīsnos fuimus anteꝙͣ peccde̓t adumquando nichil aliud in nobis ercitꝙͣ qd̓ miſei̓cordiā contulerat conditoris. Sed poſtqͣm peccauit adum.terram illam tociens laudāto conanei ceperant poſſidere quando expulſis virtutibus ſanctis vicie inſolencia remanſerunt: cum quibus iugem pugnerm hobere deinceps nosoportebit. Cōmunis ſentencie prm̄.Qmͣ diu in hac fragili carne ſumꝰlaqueis varijs circūdamur. Nullibi ſecuritas. vudiqꝫ periclitamur. niſi omni cuſtodia cor noſtrum cuſtodicimus. Siquidem loqueos ploratmus. loqueos ridemus. loqueos ieiuncimus. loqueos comedimus. loqueos oraimius. laqueos gemimus;laqueos vigilamus. laqueos dormimꝰ. loqueos loquimur. loqueos tucemus? Et ita de alijs omnibus exercicijs virtutum. Verum hoc incixime eſt conſolatorium; ꝙ in hijs plꝰvalet virtutis incrementum. ꝙͣ venialis peccati detrimentum incomꝑcbiliter. Roro enim naſcitur virtutis gronum ideſt opus bonum ſinepallea alicuiꝰ defectuoſitatis. ideſtſine oī c̓cūſtācio veīal̓ delicti; nec tordior ē dn̄s deꝰ ad miſerēdū ꝙͣ ad affligēdū. Iic̄ em̄ in oī re bonꝰ hō īueītoccaſio qͣlit̓ mnqͣꝫ tēptacōis. ſic ec̄ directionis ꝓut apl̓s d̓t. ſcimꝰ qm̄ diligētibꝫ deū oīa cooꝑant̉ in bonū ⁊cͣ.Vbi dicit glo. tam proſpera ꝙͣ adu̓ſci. Et ſubdit. Iſqꝫ adeo cooperātur.ut ſi qui deuuant et exhorbitunt. eciam hocipſum faciat eis proficere in