Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

alrātis cōſiliū libent̓ cupit; ſꝫ eciā etudibꝫ diligent̉ informacōnē et oro mendicait̉. Eſtqꝫ illi in amaroluctu muſica .i. ſubtil̓ diffinicō vel diuiſio īportūa norracō; qn̄ q̄rit̉ ſit̄augꝰ vefert in epſa qͣlit̓ in puteū qͥstudere potuerit̉ ſꝫ qͣlit̓ in eo cnxicimēte ꝓlapſus ē ec peqͥlit̉ iccet; exͣhivaleat. Tale ſiquidē ſcm̄ tꝑe ſuo inyp̄one ꝯtigit̉ut īprouiſe a̓s cades inputeū altis vocibꝫ clamoe̓t ut exͣhe̓tur. Cōcurrētibꝫ vicis et q̄rētibꝫqūo huc corruiſti; ſubito rn̄dit. Pri me exͣhite. et tūc dicā vobis qͣlit̓huc venerī. Ito de ecrit̉ tēptatis ſuſpicādū ē: inaxīe ſi nōdū hēant exͣcitatos ſenſus ꝯſuetudīe ad diſcernēdū ſuſtinēdū. Qm̄ igit̉ īpulſustēptacōnū r̓gulā ẜucit neqꝫ ordi ut viꝫ tal̓ vel tal̓ tēptaicō veīat illa vel illo die hoͣ. et alio tūc vel tūc:ſꝫ cōit̉ īprouiſe ſine auiſcimēto p̄uioet ita inſidioſe. ut miꝰ putebat̉tura ꝑiculoſior reputat̉. illo tꝑerepēte inſiliat̉ idc̄co īfraſcpͥtus doct̉nas ſcōrū ve̓ p̄cioſas curciui adnormā aliꝙͣ reguloe̓. ſꝫ velut ꝓu̓bielibe̓ iuxͣ ſe colloccre qͣteꝰ opꝰ hūerit illas ꝑticulos velut clipeos ꝯtratela ſibi facilit̓ arripiāt qͣrſibi in qͦlibet congreſſu vtiliores ꝑſpexerit. De tēptacōne hūilit̓ ſuſcipiēdo orrogater appētēda. Ca. 6.Acobus. Omē guudiū exiſtiātefrēs: in diu̓ſas tēptacōes incideritis. Quoſi ciūt hoc v̓bū vtiqꝫ ſcm̄aqpd̓ imꝑitos ꝑiculū peꝑiſſꝫᵍ rurſūclamat ſcpͥtura. Cōtriſtatꝰ ſūin exͣcitacōe meci et ꝯt̓botꝰ ſū e voce immnici a t̓bulacōe p̄ccōi̓s. Propt̓ hecduo ꝑicula viꝫ p̄ſūpcōis et deſpecicōnis ꝯcludūt ſcī nichil meliꝰ ſit ꝙͣorcire. ſic̄ dn̄s docuit Ne nos īducrisin tēptacōnē ſꝫ lin. q m.Nec nis letori neqꝫ mīis cōtriſturi. Criẜ¶ traqꝫꝑiculoſū; et ꝯfidēcia deſꝑacō.fidēcia ſtāte eu̓tit; et deſꝑaicō pꝰ lopſū ꝑmittit exurge̓. Glo ſuꝑ illudpͣs. ꝓba me dn̄e et tēpta me. Virſcūs optut tēptari ne qͥs inurniuētſi ci deo flogellet̉. Si em̄ non tēptomur efficimur negligētes. Sꝫ p̄miſitꝓbo me ſcꝫ ſi ſufficientes vires meeſint ad vīcēdū. Vlricꝰ. Tēptacō ē ſimplicit̓ appetēda neqꝫ obiciendai. qꝛ ip̄a ē ſemala et ad malūinclicit nec qͥcꝙͣ boītatis hꝫ n̓ꝑ accidēs .i. inqͣntū deꝰ elicit ex ip̄o e̓ꝙbo. et īquātū bn̄ vtit̉ malo. qd̓ tn̄ꝓpt̓ fragilitatē humanā ſub magnodubio et diſcrimīe ē ē ſimplicit̓appetēda. Spus em̄ et ſi ꝓmptꝰ ē;caro tn̄ infirma. Diſcrimē ec̄ niſiſtulte deſideratur; et qui amat periculū ꝑibit ī illo. Igit̉ glet̉ eqꝫ diſcīctꝰ ut occīctꝰ; qꝛ finis īcertꝰ ē. Quidtn̄ tēptricō m̄ltis moīs cooꝑat̉ ſcīs ībonū: ē ec cibſolute deſiderādū tēptoi̓ ſꝫ īduci vel ītrare intēpteconē. Gau̓de̓ q̄t in t̓bula cōibꝫ: ēſūmo victoi̓s tēptacōis illiꝰ Criẜ Diabolꝰ ad cet̓os hoīes vodit ut tēptet eos. adu̓ſus xp̄m ire pot̓ut̉xp̄c adu̓ſus pᵉ ꝓceſſit in cepu; volēs ip̄ꝫ ad pugnā ꝓuore. Qd̓ tn̄ nosīfirmi in exēplū trahe̓ debeꝰ. Noſtra em̄ tēptacō ꝑiculoſa ē. Alb̓tꝰ. Aliqua in xp̄o debemus imitari; et aliqua mirari. Opera virtutum imitari debemus. VVꝑa poteſtatis mirari.