velut ſuꝑ flores cmbuloibat. Nōneꝓph̓a ille venercibilis ionas cōtine̓ſe ab iracūdia neqͣꝙͣ p̄ualuit. qnͣdoverbum quod p̄dixit niniuitis omnino non euenit? Vn̄ hoc. niſi qꝛ in tōſanctis viris ꝓ illo tēporis inomētoredūdancia gracie diſpar volde fuit Hoc tamē apponendū eſt. ꝙ ſtūte equali aduitorio gracie. tunc nichilominus temptacō ſuꝑueniens pēſando eſt cū ſuis circūſtancijs: eo ꝙilla ſit ꝓ tunc grauior que ex ſui natirro pacienti ē diſcōueniētior ſiue īrebus ſiue in corꝑe; ſicut iā exēplificatū eſt de ieiunio et lcōne vniꝰ poter noſter qūo ad hoīnē ſanū et naturaliter bn̄ diſpoſitū; et ſic de alijs.Poſſet aut tantā eſſe diſ ꝓportio ſu̓in natua̓libꝫ ſiue in grotuitis; ꝙ ecōtra facilius eſſet ieiunare ꝙͣ orcireEx quibꝫ cloe̓ patet. ꝙ hec tēptaciodiuina q̄ ē velut q̄dā infirmitas cūme incurcibilis: ē oībꝫ alijs grauior.Vn̄ in deuoto illo libro qͥ d̓r horologiū ſapīe legit̉. ꝙ ip̄a d̓r pūctū adu̓ſitotis: ꝑ qd̓ milites ꝓbatiſſimi ſtrictiſſime examināt̉ in cicie xp̄i ꝯſtituti. Et hꝫ locū in illis tm̄. q̄ ſic fortiterꝓfecerūt ut in hac tā afflictiua delictione aliūde cōſolacionē nō querātſed pacient̉ expectent. ſurſumqꝫ corhobe āt. ſeip̄os et omnē crectura deſerendo. omnēqꝫ cogitatū in deuiactundo diuinūqꝫ bn̄placitū conſtāticūo expectontes. donec conu̓ari merecunt̉ inter eos de qͥbꝫ d̓r Deus temptuuit illos; et inueīt illos dignos ſeEt iterū. Vos eſtis qui ꝑmanſiſtismecū in tēptaicōibꝫ meis. Et ego diſva reg. ut bi. ⁊cͣ. Quaſi diceret Hostormīclite viciſtis voſip̄os ꝓpter meut ſeruiretis michi: et ectō vincā meip̄m deincep̄s ꝓpter vos ut ẜuiā vobis. In hoc tum graui excmine ſcūsiob diu ſedit; nec vllā ob amicis cōſolacōne recipe conſenſit. b̓tus quoqꝫ anthoniꝰ iteꝝ et iteꝝ crudelit̓ loceratus nichil conqueſtus nullōqꝫcuram tantis vulneribus opponēs;xp̄i viſitacōnē. ⁊c ſui noīs in toto orbe glorificaconē ꝓmeruit. Heis elcōnis crebro vltra menſurā oīum noturailiū viriū diſtentus ct. Supramodū tribuloicionē paſſi ſumus itout tēderet nos quoqꝫ diuie̓? ſed et innobiſip̄is rn̄ſū mortis hūimꝰ. Sāctus eciāfrāciſcus pꝰ mira illā hūilitatē. deuocōnē. feruorē. p̄dicacōnemꝓpheciā pauꝑtotē. īſuſpicabilemqꝫpaciencia tandē hac leſiua derelictione quadriēnio ut fert̉ decoctꝰ fuit;ſeorſū in agulo velut rudis ſedebatqͣi ſibijp̄i diceret. vbi ē eciā nūc deushelye. Veniētibꝫ quoqꝫ fribus et v̓bū edificaiconis ſolito more petētibꝫvalde erubuit eo ꝙ nō ea̓t vox neꝫſenſus ſic̄ heri et nudiꝰ t̓ciꝰ. Facileut arbitror et ip̄e ceteriqꝫ omīs taliter afflicti dicere abſqꝫ fictione potuerint quilibet ꝓ ſe illud tam ſtupedum verbum; videt̉ michi ꝙ ſim maior peccrtor tocius mundi; aut illudVenit xp̄us p̄ccores ſaluos face̓ qͦꝝprimus ego ſum malignitate nō tēpore. ut augꝰ expoīt. Idem qͦꝫ cugꝰvir peritꝰ in oī ſpirituali pugno ſiclegit̉ hāc materiā dilucidaſſe. Loqͥt̉em̄ ſibi in contemplacōne fuūlidi̓ deꝰita dicens. Auguſtine. vis tume qmare. Auguſtiꝰ reſpōdit Volo. Et