ipſū dolorē lenire ſtuduit. Cūqꝫ tāte eēt ꝑfectionis ut hec oma p̄cciēt̉toleraret̉ acceſſit eciā tr guis infirtitus totiꝰ corꝑis: ut ꝑ decē et ſeptē annos ꝯuentū ſequi nō potuiſſet.Verū ꝑ aliquot ānos ā̄te ſcāꝫ mortē eiꝰ q̄ plocidiſſiā et deuotiſſiā apporuit. cū ium ſemo ꝯfectus fuiſſet qn̄alij inaigis ſolēt debilitari. ipſe queſi miraculoſe fortificari cepit̉ ōnioq̄ ordinis et officij ſui erant. ꝑfecteadimplēdo. Ita mundꝰ et ꝯcupiſcēcio eiꝰ in eo cruerāt. ut cū & neceſſitute intereſſe tractatibꝰ ⁊ ꝯputotionibus opteret. qures cera obſtrueret. ne aliqͥd audiret qd̓ interncimipſiꝰ deuocōem p̄pediret. Sic̄ eciomſe oracōibꝫ et ſanctis meditacōibusmācipouenit: ut ſublimes perſonasipſū viſitates edificaiconis gciā rotundo ſermone licencicret. dicens.Oꝑtet ut aut dn̄m dimitta. aut vosSicqꝫ ꝯpuncti ſtatim abierunt: a rarius redierunt. Erat ei p̄cipuus cūtus dn̄s otto archiep̄us treueren̄.vir vtiqꝫ exēplaris et ſancte vite;q̄ aliqn̄ ſic eī fertur rn̄diſſe. Meliusē me licēcio acciꝑe: ꝙͣ dn̄m avob̓ r̓pelere. Nichilominꝰ āpliꝰ eū ex cordeveneaibat̉. Hijs ⁊ alijs ſcis exͣcicijsī ſaicro ordīe floruit per ānos qi. l.Scripta ec ſuc doctoribꝫ ſcicre theo logie obtulit excōmināda; qͦ oēs cōcordit̉ ec approbouerūt tāꝙͣ veritoti ꝯſona. Int̓ qͦs fuit venerādus dominꝰ et mgr̄ bernorrdꝰ de reydo ſacretheologie ꝓfeſſor qͥ vſqꝫ nūc in ſtudio colon̄i. ſcīe p̄rogatīa et vite boāfloret. qͥ hanc quoqꝫ materiā de predictis guiſſimis tēptationibꝫ excī-nauit. et gratōter approbādo aīebat. libent̓ iſta perlegi qꝛ vtilia michi erunt:; ꝓpter varios ſcrupulos ⁊ligioſaꝝ ꝑſonarū crebro de hijs meint̓rogūciū. Hec ideo ꝓloqͦr: ut diligēciꝰ ꝯſideremꝰ oltitudinē et raritatē negocij huiꝰ Nūc āt ad ꝓpoſitū redeumq Dicit gͦ ſic ſn̄ia. ꝙ dn̄s hꝫ qͣſdā gͣuiſſiās tēptacōes qͥbꝫ ꝓbore ⁊purgare nōnullos ſolet velut auꝝin fornace. qͣs tn̄ nēo ꝓpt̓ ꝑiculū deſiderare dꝫ; ſꝫ ſufficit ꝙ ſimplicit̓ ſe domino ꝯmittat̉ et roget ſe ab eo dirigi et ſaluai̓: ꝓut plocitū fuerit in cōſpectū d̓ine bonitatis ſue. Qui qutēeais exꝑiri et ꝑ ipſas ꝓficere deſiderat oꝑtet ꝙ ſeorſū in ſolitudine ⁊ ſilēcio degat. fericitꝰ ob om̄ exteriorioccupatiōe: q̄tenꝰ ad eū acceſſū hrēpoterit et ip̄m iuxͣ d̓inū beneplacitūexercitoe̓. Nec dubiū qn̄ piꝰ et bonꝰdn̄s cū tuli clemēter diſpēſabit: ꝓutviderit illi expedire. Nemo em̄ hūcnis viribꝫ eis reſiſtere volet a̓ vincere. Nequaꝙͣ tn̄ frāgi debet quātūcūqꝫ ſeuiāt ſeu ꝓlongētur; qꝛ magͣcorona ꝓ hmōi triūpho reſeruat̉ incel ¶. Prie igit̉ tēptacō ē ꝑfidie ſiueinfidelitatis. Qui hāc potit̉: illi videtur ꝙ falſa ſint oīa q̄ legūt̉ de xp̄i īcornatiōe. de vite et̓na. de inferno.de ā̄gelis ⁊cͣ. Et licet inuitiſſiē ſuſtineq̄t hec tn̄ intm̄ moleſtantur ut ſeplurimū peccare timeq̄t et hereticosarbitrētur. Remediū huiꝰ ſufficiēs e gepiꝙ violēter ꝯfiteqt̉ qͥcqͥd ſcā mr̄ ecc̄iciiubet credēdum. quātucūqꝫ eciā tēptrico in corde reminuret. Diſcat eciapacienter ſufferre nec diſputet cumtēptrtore; ſed tacendo eum vincat̉.