Et in hoc ꝙ dixit. Saltē nūc intelligite quia deus non equo iudico afflixerit me. In hijs duobꝫ verbis etalijs ſimilibꝫ que ad hūc ſenſū ſpectant: ꝑmittēte deo ꝓpter vim doloris et interne criditatis aliqualiterexceſſit. Dicit em̄ btūs greq̄ˢ 32. mo.Quis inueniri p̄t. qui ꝙͣlibꝫ ꝑfectusſit. de ocioſo tn̄ ſermone non peccet.Sed puis dn̄s non hoc ſibi ad inſipiēcim: ſed ad noſtreim inagnā vtilitritem conuertit. Qm̄ cito em̄ penituit. ſtutī dn̄s placctus fuit̉ nec qͥdꝙͣ de priſtino ꝓfectu omiſit. qṅymoplurimū ſuplucratus. eciā oculo &doculum deum videre meruit. Nos qͦqꝫ qn̄ iſte legiꝰ. nō p̄crū erudimurquo ad humilitatem et paciencion;ne ſcilicet cōfidoamus in viribus noſtris. ſed in dn̄o a quo eſt omnis pociencia ſcē et p̄cipue in tēpteicionibꝫiſtis magnis. Conſolomur eciā multum. ſi ex huāna infirmitate aliquādo in verba minus ſuciua qͣſi fatigati ꝓlobimur. qn̄ ſcimꝰ ꝙ clemēsdeus hͦmoī defectus libencius indulget: ꝙͣ illos qui in delicijs cōmittūt̉.cuit eciā deuocōne ſpiritali Roboramur eciā in ſpe qn̄ cernimus quo fidelis deus pugiles ſuos nō deſerit̉ ſꝫin temptacōne iuuat. ⁊ gl̓oſe in fineremimerat. ſic̄ ſcriptū ē Pcicicm iobqudiſtis; et finem dn̄i vidiſtis. Qm̄magna piētus dei. nō ſolū eū ſancuit et cūcta duplicio reddidit̉: ſꝫ eciālōgiſſimū vite tēpus ſuꝑad̓dit; in qͦplurimas coronas ſuꝑne glorie ꝓmeruit. Inſuꝑ eū corā cācis ſuis. ymmo corā toto mūdo excuſauit̉. ne ip̄ꝫtꝙͣ pcc̄orē ꝯtēpnerēt ſꝫ velut magnūſcm̄ pocius venerari ſtuderent. Hocip̄m eciā ꝙ ⁊ dn̄o rep̄hēſus fuit; admognā ei laūdem. teſte btō gregoi̓odeputat̉. Qnͣtus em̄ in ꝓfcū ſpiritoli eſſe credit̉ qui nō niſi e ſolo deo ſuꝑari potuit. Icem em̄ omnia huāncique cum bona cōſcienciā poſſedit. velut nichil penſauit. Corpꝰ quoqꝫ ſuum quodiam velut holocauſtū domino obtulercit: in martiriū duie̓ magis ſibi ſolacōſū ꝙͣ penoſum fuerat.Iam nichil reſtobāt niſi ut eciā mētale martirui celebraret. quod nonniſi ꝑ ſolū deum inferri potuit. Vincitur ergo deus quid voluit ligat̉. tenetur. captiuatur. et quodāmodo inhominis p̄tate tradit̉: ut q̄cūqꝫ voluerit. extīplo faciat. Hoc mō pluresſcī pꝰ hanc mirabilē victoriā tantofuerūt dn̄o deo fulioi̓tote cōiūcti utquicqͥd peterēt ab eo. ſtritī ꝯſequerētur. Teſtes ſūt moyſes. ſamuel. helizeus. petrus. nncolaiꝰ. martinꝰ b̓nordus. bn̄dcus. frāciſcus. elizobetha alij ſine nūo. Si aūt querit̉ quo vīcipotei̓t ip̄e op̄s et gl̓oſus deꝙ Iāſepius dcm̄ ē: oiꝫ ꝑ ſimplicē ⁊ hūilē paciēciō. Sic vīcit̉ hō. ſic q̄gelus. ſic deꝰip̄e. Inde ē dcm̄ illud ſolēpne. qd̓ poeta conit. Nobile vincēdi genꝰ ē pacūimcitquipatit: ſi vis vince̓. diſce ꝑati Ceterū beſtiaꝝ ē vincere ꝑ pote ꝙͣuistn̄ illd̓ nō ē ve̓ vnce̓. Ille em̄ ve̓ vīcitet vee̓icit̉ aliū ſuꝑat qͥ om̄s qīe potēciaꝰſuꝑat. et totū hoīnē ſibi ſeruie̓ cogitHoc aūt nō poteſt fiei̓ niſi ꝑ ſolā coritutē: q̄ paiciēs et beīgna ē. Vn̄ ſeq̄tur. ꝙ ille ſolꝰ veraicit dici meruit potēs. qui paciēs et benignꝰ ē. Ymmoop̄s. quia omnipotente cotidie vincit.