hit ſufficit. dicēdū eſt; ꝙ hec dīna tēptacō duas ſpecies hobet. Primo īcinit in homine et vodit cōtra deum.ſcd̓a incipit quaſi in deo et vadit cotra hominē rimo vult copere expimentū de d̓o. ſcd̓a vult capere expimentū de hoīe. Prime inclinot hominē velit nolit vſqꝫ ad defectū ſuiꝰſcd̓a ip̄m penitus ꝓſternit. ut iā ſibiex ſe peītus r̓ſurgēdi nulla ſit ſpecrelicta Srima grauior vniuerſis; ſecūdā grauiſſimā. rima agitur: qn̄homo cogit̉ cōtra oēm conatū voluntatis ſue intus ſentire aliqua indigͣna de deo et iudicijs eius. ſcd̓a egit̉.qn̄ deus derelinquit hominē in cirduiſſimis articulis. nec vult iuuat̓quē iuucie̓ poſſet; quaſi ſit ip̄e quoqꝫhoſtis eius qͥ vnicā ſpes credebat̉.Hee non ꝑuoꝝ neqꝫ debiliū fratrūſūt contēciones. ſꝫ magnammoꝝ; etvalde pauci ſūt qui eas intelliguntaut exꝑiri merēt̉. Non iteꝝ hic ncc̄eeſt dicere ꝙ nō oēs qui hm̄oi ſuſurria ſentiūt ſint in hoc gradu̓ qn̄ eciāꝑditiſſimi homines hec cotidie infeliciter nō ſolū ſine omni mei̓to ſed eciam cum ſūma dāpnacōne ꝑcipiunt;eo ꝙ dāpnalit̓ ip̄is locum dat. ¶ Sꝫilli qui ordinate ꝑ ſupͣdcōs gradusad hanc grāmꝑuenerūt ut ſufficiētes ſint has tollercite et ſuꝑcire cūtalibus impulſibus ſicut hec ſūmofortitudo requirit. Illi inꝙͣ digni ſūtut inter celeſtiū dn̄citionū num aſſcribant̉. Diceit forte hic quis Quomodo p̄t fiei̓ ut homo quātcūqꝫ ecium fortis vinccit deū cū ip̄e ſit op̄s.nec ſaltē non dico fortiorem ſꝫ neqꝫſimilē velit habere; Reſpondetur. ꝙmulta in ſacra ſcriptura reꝑiunturque qꝛ ꝓpͥe loquēdo deo ꝯuenie̓ nonpn̄t. tomē methaphorice ſiue ꝑabolice de ip̄o dicunnt̉: ſicut iraſci. furerepati. et ſimilia. Itū eciā d̓r vinci velſuꝑari. nō ſimplicit̓ ſed ex quadā benigna cōdeſcenſione: ut toli colludiovel ꝯpugnatiōe creaturā ſuā feliciꝰhoneſtaret. Hoc mō luctobat̉ cumiacob:; et ſe ab ip̄o victum dixit. Vbieſt ſciendū. ꝙ ẜm ordinatiſſimā deiſapienciā optime cūctā adnūſtrātēita eſt diſpoſita omnis pugna ſpiritiialis. ꝙ ſemꝑ in eo ē debito et iuſtiſſima ꝓportio vnius ad alterumhoc ē inuadētis ad illū qui inuadit̉.Alioqui nō eſſet bellum equū ſꝫ violentum ſicut nemo recomēdaret aliquē fortem viꝝ de hoc. ꝙ puerū ꝑuulū ꝓſterneret. Ita eciā in oī bello morali. ſiue illud fuei̓t int̓ racōnērectā ⁊ paſſiones ſenſitiuas. ſiue inter demones ⁊ quimā ſanctā. ſiue inter deū et cōſciēciā mūdā. Hoc ſemꝑeſt tenēdū. ꝙ nūꝙͣ homo deſerit̉ opegrē in tm̄ ꝙ cōgnit̉ tēptaicōni cōſentire; ymmo ſemꝑ habet ſufficiēs adiutoriū ad vincendū: et uūꝙͣ vinciturniſi volens? Hoc ē ſine ꝓprio culpaEt ẜm iſtum intellectum. quedd poſicō dicit; ꝙ oīs ꝑfcā tēptocō eſt eqͣliter afflictiua. Dicit̉ aūt ꝑfcā tēptocio. que oīmode eſt ꝓporcionata ẜmom̄s vires ſufferētis; ita ꝙ ſi vel porum excreſceret. iuni excederet poſſeeius. Vult ergo dicere. ꝙ nō minusaffligit̉ imꝑfcūs ꝓ pauculis viribꝫſuis in modicā tēptocōne ꝙͣ fortiorin maiore; ſerucito equali īpulſu vtrobiqꝫ. Anuſquiſqꝫ em̄ tātū ſuſtīet.