niſi int̓ nū̓os dn̄cicōnū currūt? Deuecuitē ꝑticipatīe nemo vocāt̉ qͥ adhuccorrnem plene nō ſubdidit: qꝛ deꝰ ſpiritus eſt. Neqꝫ dn̄s dici meret̉: q̄ adhūc ſeruire cogit̉ inferiori ſe. Recteigit̉ tēptaicio hec que d̓inos homīesexercet. d̓ina nuncupat̉: ſicut ſupͣ ꝓximo angelicā d̓r que hoīes angelicos exercere ſolet; et hucna que huinanos e̓ ſimplicit̓ virtuoſos hoīesexercet. Dem̄ ē eciā ſupͣ. ꝙ iſti gͣdusqͣſi ꝑ triangulū mutuo ſe reſpiciūt.et examināt; et ergo iſte terciꝰ gͣdꝰcerritutis ꝓficientis reſpicit ſiue dirigit qcute examinādo terciū grad̓caritutis incipiētis. Ille em̄ tāto iubilo ſentit de deo in bonituite: ut in cōfeſſione dicatt: bonus dn̄s et omniooꝑa eiꝰ bonē volde. Iſte hoc idē libēter diceret: ſꝫ itri moleſto eſt ſibi tēptricio iſta d̓ina. ꝙ in oppoſitorꝫ ꝑtemlobi timēt. Illi celū et terra ⁊ ōma ē̄in eis ſunt preſtāt incteriā laudis⁊Iſti efficit̉ celū eneū et terrā ferreci;⁊ omā īmn eis ſunt materiā afferūtdriditatis et obduracōnis. Ille cnibulat ſuꝑ flores; iſte ſuꝑ ſpinas. Ille cātōtaſte genit. Ille ſuauit̉ pſallit. dn̄s excuudiuūt me cū dlomaueroad eū. Iſte oimariſſime rugit. clomabo ꝑ diem et noctē et nō exq̓dies. deus deꝰ meus ut quid me dereliqͥſtiQuoore triſtis incedo dū affligit meimmicus. Illi dn̄s dicit. adhuc te loquēte ecce aſſum. Iſti rn̄det. bibeuslibes calicem meū lotū et ꝓfundū.Sufficit tibi gracio meo; nam v̓tꝰin infirmitate ꝑficit̉ Et breuit̓. qͥcqͥdillic fuit cā ſpūalis leticie: ē hic cauſa interne triſticie. Et hoc vnde; niſiqꝛ dn̄s cūdiltā cūa pugnare videt̉.ut ipſaꝫ in ſcola ꝑfecte humilitotisexerceat. Putauit em̄ cūc deuotaꝙ iā ꝑfcc̄i eſſet: ſꝫ ꝙ debilis et imꝑfecta adhuc fuercit. ſcire niſi ꝑ tēptaciones non poterat. Succreſcūt ignin archano cordis ꝑu̓ſci murmua̓ cōtra d̓inū regimiē in vniu̓ſo; quaſi melius forēt ſi ōnā ſuauiter trāſirētſine turbacōne pcc̄i et penarū; quaſideꝰ nō deberet ꝑmitte̓ cū poſſet pcc̄ofieri. hoīemqꝫ in tanta afflictione utbeſtijs cōꝑciretur derelinq̄re. cornēſpūi cōtradice̓. immicicicis tantus īvniu̓ſo cigitari. racōnalē eūqꝫ aꝑodiſi gnudijs ꝑegnari: aliaqꝫ innu̓onaturalit̓ efflictuia. q̄ ſic ẜm dei volitatē ꝑſeuercit cōtinuari. Et quaiusmēs ſcā totis vrribꝰ hmōi bloſfemijsreſiſtat. ſic tn̄ fatigat̉: ut ōnia q̄ ſupͣdcā ſūt vere arduci et grādicrreſpectu hꝰ leſiuiſſime tēptacōis leuia videcunt̉ ec micio Nec dubui quin magnici meret̉ vltra iā dcā p̄mia qui inhac ſublimiſſima pugna victor extiterit. Hinc bt̄ō mechthildis ſibi a ꝰpodn̄o reuelatū dixit; ꝙ qͥ d̓ine inqieſtuti reuerēt̉ cū oī ſubiēctiōe ſe inclinat. et ꝓ eiꝰ gloriā omneꝫ hoīem reuerēt ⁊ diligūt̉: ſeip̄os īſuꝑ qꝛ fū ſūtad Ymogrīeꝫ dei deo qͦ ad pn̄t ꝯforntſubiciētes cornē ſpūi. dn̄ant̉ qm̄oſuo. ipſū ad celeſtia trāſferēdorī ſexto gdū cū dn̄acōibꝰ exultobūt. Ecceꝙ notubilit̉ gͣdꝰ iſte conͣ tēptacōneꝫhāc terciā vodit q̄ oībꝫ ē gͣuior: exercetqꝫ cūciꝫ donec peītꝰ a ſe deficiatūtſit ꝑfectiꝰ ī deū ꝓficiat. Sꝫ an̄qͣ ꝓſeq̄mur hāc inateriā dubiūi vnū p̄ſolūēdū ē. Poſſꝫ eī aliqͥs fortaſſe dice.