ſeculi et mortificaicōne vicioꝝ ꝑ tricipota religiōis. aut alia exercitio eqͥualēcia ꝑfectorrū virtutū ẜm modūillum: ꝓpter qd̓ moncichꝰ dicit̉ quaſimundo mortuꝰ cuit martir cōtidiciꝰQuia tn̄ tanta grā nō p̄t cōſūmoriſine magnis temptacōibꝫ. neqꝫ ſcit̉an bene radiccita fuerit̉. ideo iſte qdus illū examinat; et vult inqiirere nō ſolū voluntate ſed eciā oꝑe. onvere mortificatus ſit qn̄ non. Inſurgunt ergo noue temptaicōnes in qūīmo contra om̄s ſacre religionis reulas et conſuetudines: et incipit diſplicere quicqͥd antea p̄lacebat. Tedetorare. legere catore. loborde̓. obedire. hūiliari ꝯtinēter viue̓. et breuiter omē qd̓ ſacra inſtitucio ꝓ qūarūſecuritate ſanxiuit. tāꝙͣ ſit fcituū etinutile ſic cimareſcit; ꝙ cōuictus fratrū et monaſterij clauſua̓ que fuitante velut ꝑadiſus. iā bellatorē iſtūita affligit ꝑmittente deo: ut pociusin correrē et mortē ſe tradere racionabiliter optue̓t: ꝙͣ illa vſqꝫ ad plenāvictoriā ſuſtinere. Addit nō ꝑuunitribulacionē tribulacioni. ꝙ oīa hecin tanto oportet p̄ciciēcia ſuſtinere.ut nichil de ſuꝑioribꝫ exercitijs innuat ymmo ⁊ plurimo inſolito ſuꝑaddat. ne ꝓfectui ſuo obicē poōt. autꝑuulos ſcādalizet: qui ip̄m tāꝙͣ ſpiritualē ex aīo ven̓ant̉ et imitari conātur. Neqꝫ ſufficit hic iniuricis pocienter ferre ſicut in ſupͣdcō gradu?ſed vltra hoc oportet. ꝙ ſicut adu̓ſai̓us induſtrioſe machinat̉ diu̓ſa multa mala eciā vſqꝫ ad corꝑale martiriū ita viriſte ſpūālis et īclitus bellator ꝓ viribus ⁊ vltra vires econtra reddat omne bonū toto corde etſinceriſſimo affectu ſciens qm̄ corritais non ſolū p̄aiciēs eſt. ut aduerſaeqnimit̓ ſufferct: ſꝫ eciā benigna. vtip̄is adu̓ſarijs bona r̓tribuat. Quiin hoc leſiuo cōgreſſu ſeip̄m ſpūālit̓et virilit̓ ſuꝑgrēdit̉. merito prīcepsdici meretur. ⁊ ideo iuſte cū celeſtibꝫpricipatibus corona glorie decorabitur. Excreſcit het moleſto tēptacionon ſolū quo ad humanū cōuictum.ſed eciā quo ad oīa clia virtutū exerricici: et quocūqꝫ ſe vertit ita hominē exerret ut nō ceſſet ip̄m purgūdo excūde̓: donec martirio corꝑali cōequetur. Si igit̉ cōtra ꝓxim inſurrexei̓t. ſic affligit pociētis onimū utvix cōtinere ſe oib cꝑꝑtis iniurijs p̄ualeat. Ꝙ ſi tūc ip̄m vel ſemel beīgne aſpicere poterit. rē mnagnā fortit̉fecit̉ ſi dulcit̉ ſibi loqui poterit. iā tole opus nūꝙͣ oībus diebus vite ſueīholo et̉ teºpatrauit. Si deniqꝫ ꝓ eo orciueritaut aliquod bn̄ficiū impederit; iā ineo crucifixi imago refloreſcit. Eccequomodo cū ꝓfectu virtutū. creſcitet tēptacōnū immcūtos. Quis hecniſi exꝑtus credet? Quod in iuueniliꝓfectu facilimū erat; in virili ſupramodū extandeſcit. Audiet hec diſſolutus quilibet et inexꝑtus. et deridebit: qͣi ſibi hoc futuꝝ foret impoſſibile. Audiet feruidus et tn̄ ad huc īexꝑtus et mirabit̉: qͣi vix eſſet credibile. Audiet ꝓbatus et exꝑtus et pouebit; qꝛ ſcit qͥd miſterij. qͥd pei̓culi intus latet Et ut breuit̓ hec cloreſcāteſt ſciēdū ꝙ qn̄ exercicio virtutuminagncrū fiūt cū facilitate cuit iocūditute tūc ꝑtinēt a̓ ad ſtutū īcipiētiū