Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

per eam reddet iuſticie ꝓpter qd̓ remiſſas monus et ſoluta genuā erigite; et greſſus vectos facite pedibꝰveſtris. Pacem ſectommini oībuset ſcimonicim ſine qua nemo videbit deum ⁊cͣ. Hec oīa ſunt aureqba: et īeſtimabili p̄cio ponderandaHalde fatigatū oninū cōfortōt:et vires groui tedio deſtitutus reformant. Colloqͥa autē et tepidorūꝯſilia. tūc ſolent ſe inoxīe oſtentore ſi vel modice bellator delinquat.oīo ſunt fugiendo: qꝛ ſꝑ animū deorſum trahūt et īfirmiorē reddūt. Dicunt em̄ pax. pax. et eſt pax Verum de hijs ā̄plius iudicoe̓ non eſtmeum: vt ſcꝫ īdrn̄t̉ talia obicēdo dixerī. em̄ de d̓tuoſis hominibꝰ acdeum timentibꝰ loquimuiI qͥbusſi aliqui minus feruide qͣn̄tū defoī̓sdaitur ītelligi ꝯu̓ſentur; qͦs ſcit qͣlesintrīſicus ſūt? Quis affirmare ciūdeat eos in grā puſillos. qͦs ab et̓nop̄elegit deie̓; p̄t eciā aliqn̄ feruor nimiꝰ; ad v̓tutis bonū p̄ceps. Neqꝫ obliuiſci debemꝰ illiꝰ ſpectubilisſeniois inagͥficū v̓bū qd̓ turbato fr̄īrn̄dit; qn̄ pene deſperacōem corruerat ꝓpt̓ mētis crriditōtē. Ait. Miſericors deꝰ elcōꝝ mei̓to obſcōdit vet ſepaꝝ ꝓfeciſſe ſuſpicētur; et ad vlteriora feſtinēt. Et ſicut eqͥs molā trahētibꝰ velātur oculi. ne frumētū qd̓molere debuerāt fatigati ꝯſumantoꝑeriqꝫ ceſſent̉. ſic elcīs paꝝ expedit. ſi ꝓfectus ſui menſura neſciāt:vt hoc tiore iugit̉ de ſe hūiliter ſenticuit. et amplius ꝓficere ſtudeāt. Inhoc igitur ꝯſolenuir: fidelesqꝫ criſtiſeruos qͦtidie pondus diei et eſtusportētes. ꝙͣdiu ī cꝑta crimina noncadunt iudicoere timeomꝰ: qͦn pociꝰẜm doctrinā bt̄i ꝑ̄ali apl̓i. exhibesmꝰ noſmetip̄os ſicuc dei mūſtros inmulto pacio an tribulacōibꝰ ī neceſſitatibus. in anguſtijs āplogis ī corceribꝰ ī ſedicionibꝰ ī loboi̓bus. ī ieiunijs. in vigilijs ā cōſtitateā ſcīa āgonimitute. in ſuauitate in ſpūſcōIn ceritute non fictū in verbo veritatis: in virtute dei orma iuſticiea dextris et ſiniſtris gloriam etignobilitatem infemam et bonāfrimā. t ſeductores; et veraices. Sicut qui ignoti; et ꝯgn̄ti. Quaſi morientes: et ecce viuim Vtcaſtigati etnon mortificati. Et ē t̓minꝰ ſu̓ perfectō huius qͣrti gͣdꝰ Capitulū. j. DerRincipatia cctas ſic dici pōt eq me̓ctur ip̄amerit aſſium choꝝ prīcipatuū: ē qͦntus in aſcēdendo. et 2ꝰ iherarchie;cui correſpondet ſecūdus gͣdus coritatis ꝓficientis. uixto aſſignacōemſupͣ poſitū. Ip̄e ē ꝙͥntus. hoc ē mediꝰtociꝰ ſepedcē nouendie diſtīctionisGrās cgimꝰ benigniſſiō redēptorinoſtro. ſuꝑ īenoercbilibꝫ donis ſuis;qui tot merendi vias hucino generidiſpoſuit ſe ip̄m in ſe ip̄o. Ip̄e em̄eſt qui cūt. Sine me nichil poteſtisfacere. Et veīt poſt me neſcit quovodit. Idcirco ſi qͥd digne ut materie ꝯueīt de hijs ꝓtulimꝰ ī ip̄m r̓fundimꝰ a oīa. Nūc āt qm̄ ea r̓ſtālōge vltra vires nr̄as ſūt; multo āplius nob̓ ip̄is ſuſpcimoneꝰ. Sineqꝫ de īfima coi̓tate ſecui̓ ſumᵐ loq̄de ſup̄mo cur p̄ſumiꝰ: gꝰ miramur ſi qͥs ī pn̄ciaꝝ nos d̓ſpicit ꝙͣꝙͣ