diſtinguūt̉ ẜm diuerſa ſtudici; ad q̄homo ꝑducit̉ ꝑ coritatis augmētū.Studia aūt illa que ſūt principoliora: deunt nomē gradiūi ſiue ſtatuicoritatis. t ergo ꝙͣuis oīs hn̄s car-tutē ꝓficiat. non tamē dicit̉ ex hochabere caritritē ꝓficientē. vel eſſe inſtatu coritatis ꝓficientis. ſed qͣndohoc prīcipalit̓ intēdit ꝙ vult ꝓficere: et qn̄ ad hoc optus ē. Nā cui adhūc incūbit defle̓ pcc̄a et pm̄ani agere. nō p̄t prīcipaliter intendere ut ꝓficiat ſublimiter in coi̓tate: neqꝫ adhuc aptus ē ad hoc. ſꝫ oꝫ ꝙ paulatīcreſcat donec roboret̉; qd̓ tn̄ nō fit ſine aliquo ꝓfcū. Sicut pueri ꝙͣuiscotidie ꝓficiūt in augmēto naͣli. nontn̄ dicunt̉ aliquid oꝑorri niſi pꝰ adeptā etritē et fortitudinē ſufficientē.ꝙͣuis non ſint ſine oī oꝑaicōe. trimēilla oꝑacoō nō meret̉ denoīacōnē alicuiꝰ ſtatus: q̄ ſemꝑ a prīcipaliori fieri debet. Similis inſtuncia p̄t fieride coritate ꝑfecta ꝙ nō debect diſtīguū a caritate ꝓficiente; eo ꝙ ꝑfectiſemꝑ ꝙͣdiu in hac vite ſunt eciā incoritute ꝓficiūt. Sed ꝙͣuis hoc verum ſit. tn̄ hobent aliquod digniusſtudiū circa quod principaliter verſant̉ qd̓ eſt d̓o inherere. et ab hoc denoīacō ꝑfectionis ſumit̉. Et qͣmiishoc eciā deſiderent incipientes ⁊ ꝓficientes tn̄ adhuc nō ſunt ad hoc apti ꝓpter cauſam dec̄iꝫ; qꝛ ſcꝫ c̓aliaadhuc hn̄t occupari. donec ꝑueniātad tantū ꝓfectu ūt deo ſtubilit̓ inhereant ꝙͣtū poſſibile eſt in hac fragili corne. Nec qualiſcūqꝫ deuocō ſiuecontemplocō meretur dici ꝑfecta coritas; ſed illa que gradus ꝑfcōs attingit deo oꝑante in oīa ſcā quod decōmuni lege non fit repente: ſꝫ ꝑaulatī et ordinate ꝑ gradus diſtīctos.ſicut ꝓph̓a dicit. Secitus vir ciiuseſt auxiliū obs te: aſcenſiones ī corde ſuo diſpoſuit in volle lacrimarū.Qui ergo abſqꝫ hoc ordine ſentit deuociones ſiue cōtemplacōnes ſublimes. debet eas hobere ſuſpectos. etſe pocius ad locmenta pm̄e ſiue īcrementa virtutū reuocore; donec tꝑsdebite oblactacōnis veniat. Alioqͥnſi īmature hec duo mr̄nc vbera deſeruei̓t. videlꝫ pm̄e et v̓tutis. aſpirāsad cibū ſolidū diuinoꝝ illuminacōnū: ꝑiclitubit̉. Hic ē mognus loqueus occulte ſuꝑbie: quē ꝓph̓a expouit dicēs. Ab altitudine diei timebo.Ubi d̓t glo. ꝙ altitudo diei tūor ſuꝑbie ē. qui timeri debet qꝛ breuis ē: ſedaltitudo dici lōgniquā et ꝑſeuerāseſt que debet̉. nō arrogātibus qͥ an̄tēpus ſe eleuāt̉ ſed humilit̓ in deumſperatibus; in qua nulli timēdū eſtVnde ſubdit. Ego vero in te ſpeqͥbonon in me: ne per ſtultā arrogāciāmoricer. Premittit eciā multos ꝑſecucōnes quas ſuſtinuit ut eleuaretſe ad ſuꝑbā altitudinem ītēpeſtiue:dicens. Miſerere mei deus miſerere mei qm̄ cōculcauit me homo: totodie impugnans tribulauit me. Etce prima tēpteicō? Cōculcriuerūt meinimici mei tota die Ecce ſcd̓a Quoniq̄ multi bellonnces adu̓ſū me. Ecceterciā. Hee ſūt. caro. mūdus. dycbolus: qͥ omēs oduit hūilitotē; et volunt repēte contra dei ordinacōnemmagni eſſe. Sꝫ vix tīoratꝰ ꝯculcai̓inaigis eligit: qͣm diei altitudinē ſibi