ſufficit ut hobeat minime vel mediocria. ſꝫ indifferēter q̄helant ad ſup̄niā. Sed forte q̄rat aliquis; qͣliterpoſſit venire ad inqiorem ceritatemRn̄detur ẜm ſcm̄ thomi in. 2. 2º. ꝙ ꝑquēlibet actū caritatis. caritas meretur aūgeri. Dicit eciā ibi ꝙ ſic̄ nl̓lomodo poteſt mereri ho ut infundat̉ ſibi. nec aliqͣ crectura pōt ī ſe e̓in alio cccre coritatē. ſꝫ ſolꝰ deꝰ gratuito ſiue gratis eā cauſcit. ſic ecioꝫſolus deꝰ eā aūget. pōt tn̄ hō facerealiqͥd quo fcō infundit̉. nō qͣi ex mei̓to ſꝫ diſpoſitīe Aeꝝ qn̄ iā homo hobꝫcrritutē. tūc reciliter ꝑ oꝑa eius meretur ut deꝰ eā ſibi augecit̉; nō tumſtatī ſemꝑ auget̉ ſꝫ ſuo tēꝑe ſcꝫ qn̄aliqͥs conat̉ ad hmōi augmentū Etideo ut dicit augꝰ. Quīcqͥd facimꝰſemꝑ intēdere debemꝰ ut ex coi̓trteꝓcedcit. Ait namqꝫ in libro de laude caritatis. Breue p̄ceptū tibi precipit̉. Dilige: et fac qd̓ vis Siue trcecis. dilectiōe tacecis. ſiue clomes. dilectione clomēs. ſiue emēdes. dilcōeemendes. ſiue parcas. dilectōe porcris Radix ſit intus dilectionis; nonpoteſt de iſta niſi bonum exire. Etdicit qͥdam venerabilis doctor? ꝙ hōpōt cōtinue merei̓ ſiue dorimat ſiuevigilet ⁊cͣ. iuxͣ illd̓ cipli. Quecūqꝫfaicitis. oīa ad dei gl̓am facite. hͦ aūtfit ꝑ actualē r̓locōem oīm q̄ facimꝰin deū. Exēpli grā. Si vis comede̓;cogita ſicdn̄e deꝰ qui diſpoſuiſti vita nr̄aꝫ ex cibo corli conſerucre. adlaudē tua cū grāꝝactione hūc cibuſumo et ſic de oībꝫ alijs q̄ nō ſūt deſe mnala; et talis ſemꝑ meret̉ augei̓in coritate et eſt bonū exercitiū ma-xime ꝓ hijs qͥ adhuc nouelli ſūt invita ſpūali. Sꝫ forte adhuc q̄raitaliqͥs: q̄ ſint exercitiā ꝑ q̄ ꝯpēdioſiꝰhō bone volūtatis ꝑueīt ad augmētu co̓tutis ℟. pͥmo ingrālit̓ ẜm ſcm̄thoͣ; ꝙ ducōe. Priꝰ em̄ actꝰ coi̓tatisē dilige̓. Igͣr qͥ exercet mētē ſuā adiugit̉ deū diligēdū abiectis alijs etꝯtinue quātū poſſibile ē in deū cimoroſe fert̉. ꝯpēdioſiorē et ꝓpinqͥorē viam tenet. Nichil em̄ ceritas quātūē ex ſe reqͥrit. niſi ꝓpriū ſuū ectū qͥē diligere. Sꝫ iſtud vid̓r incigis adꝑfectos vel qͣi perfectos ꝑtine̓ ꝙͣ adꝑficiēdos: et p̄auciſſimoꝝ ē ſic afficiad dn̄m deū. Et ſi aliqͥ hoc puilegiūlegunt̉ hobuiſſe. ſic̄ ꝑ̄aulꝰ. āthoniꝰbn̄dictꝰ et ſil̓es tum non dogmatiſcibāt ꝙ qlij hoc debuerunt imitori:ꝓpt̓ ꝑiculū maximū quod talibusſolet euenire. vicꝫ tedij et hoſtis antiqͦ cullidiſſimi Id̓o ſcd̓o rn̄det̉ ex cōſenſu oīm moralit̓ loqn̄ciū. ꝙ hō bone volūtatis qͥ cupit deo qpliꝰ plocere. nō debet ſibijpſi credere et motibꝰ capitis ſui qͣſi ipſe iā ſciāt oīa q̄ſibi ncc̄aria ſūt. qꝛ t̓minos ſtē ſcripture intelligit̉ ymmo quāto doctiorē in ſcripturis ſine exꝑiēcia vite ſpiritualis. tato ꝑiculoſiꝰ ſtat; qꝛ ꝯtrotalē hoſtis huam gnis eo plura hꝫiacula. Et hic loq̄us ē volde occultꝰ et p̄auci adu̓tur eū. Sciūt exꝑtiq̄ de ſimplicibꝰ facti ſūt litterati. ꝙͣdiſſimilit̓ cōgredit̉ cōtra eos leo rugiēs adeptūā ptꝰ ſciēcium: ꝙͣ an̄ ſolebat. Nec ꝓpt̓ hoc laudobile ſtudiūſtripture rep̄hēdendū ē. ſꝫ ſpūalisvita p̄ponenda; iuxͣ illud auguſtīEſto pͥus ſeruus obediens ut fias