¶ Incipit ꝓlogus in librū ſequētē: qui dicit̉ paradiſus cōſcētie.Vlit dominus deus hominem ⁊ poſuit eū in ꝑodiſo voluptatis. vt oꝑoretur et cuſtodiret illum;ſcribitur gen̄. 2º Sicut ex venercbiliū pr̄m doctrinis accepimꝰ ac cōtidiamna didiciꝰ experiēcia. ſeminariumqd̓dā tociꝰ voluptatis ineſt hominicū grādi deſiderio earūdem: licꝫ ipāsꝓ libitu in hac erūpnoſa vita nemoad plenū adipiſciqueat. Conat̉ tn̄⁊ deficit̉. ⁊ ipſo ſuo defectu ad q̄pliusconādū ſe vecipit̉ nō quaſi poſſibileſibi credat qd̓ quei̓t conſeqͥ: ſꝫ ut hocconatu deſꝑabilibꝫ deſiderijs ſuis ſatiſfaciat: ꝓculqꝫ ⁊ ſe moleſtū tediū dimoueat. Quid hoc tā vano lobore indicat̉ nͥ ꝙ ſe in exilio cōſtitutū. ac cſua patria pulſum eciāiſcius demōſtrat? Poſitus eī īꝑadiſo pͥmus pairēs oīm voluptatū copiā delectubilitpoſſedit. ſꝫ inde eiectus cū vorijs miſerijs ā̄geret̉. hoc cepit feruēciꝰ appetere: qͦ ſe aͥqn̄ dotatū meminea̓t. iāqꝫcotidie indige̓ ꝑſenſit. Actū ē igit̉ uthūc appetitu cū merore ad poſterostrāſmitteret cūctuſqꝫ ſui generis ꝓles ad recuꝑondas deꝑditi ꝑadiſi delicias īanit̉ īflāmaret. Sequit̉ hīc īvniu̓ſo gne̓ huāno n̄ ꝑua ſollicitudo:dū qͥſꝫ ꝓ viribꝫ id apprehēde̓ nitit̉. adqd̓ ip̄ꝫ trahit ſua voluptas: qͣi hͦ ſibiꝓ ꝑadiſo ſufficeret. ī quo ſe magis deltāri ſentiret. Fuerunt ergo nōnlli q̄ad ext̓naꝝ reꝝ q̄bitū ſe tradiderūt: alij voluptatibꝫ cornis īſeruierūt alijpōpoſis huiꝰ ſclī pͥncipatibꝰ īhicibāt.qͥ oēs ſuis ſtudijs decepti. cetei̓s exēplū veſqīe ſue r̓liqͥrūt. Tāto em̄ īmūdialiū reꝝiocūditate īſtabilitas ſemper apparuit ot de ip̄iꝰ diut̓nitote nemo ſenſatus: iunꝙͣ ꝯfide̓ aude̓t. Hocipm̄ qͦꝫ et poete ſompniciſſe vidēt̉. qn̄dixerūt. ꝙ inuida fata. ſcd̓as res diuī flore nō ſināt ꝑmonere. Veꝝ de hocnos ſpectabilis ille rex ſalomō. qͥ precetis mortalibꝫ in t̓renis bonis q̄pliꝰdotatus legit̉. pleniꝰ quiſauit: dicēs.Vidi cūcta q̄ fiūt ſub ſole ⁊ ecce vniu̓ſa vanitas et afflictio ſpiritus Nō ſaiturat̉ ocl̓s viſu nec curis cidituimplet̉. rāſeunt cūcta ſub ſole: ⁊ nichilſtabile ꝑſeuerat. Fuerūt deniqꝫ alij eciā īter gentiles. qͥꝓpiꝰ accedentes. dixerūt delicias dīcioſqꝫ cōtēpnēdas; acaīm adv̓tutes et ſapīaꝫ trāſferendū.Et in hoc qͥdem rcē ſenſerūt: ſꝫ ꝓpͥe ignauie et īfirmitatis neſcij. dū ſe alioſqꝫ iuuare concirēt̉ ml̓tiplicit̓ defecer̄t.Siqͥdē licet q̄dā utilic veꝑiſſēt. pluribus tn̄ erroībꝫ ꝑmixta ꝑ̄manſerūt.nec eci q̄ vtilit̓ dixer̄t aut fecerūt. addebitū finē referre ſciuerūt. Reſtobatergo t̓ria vici: q̄ hoīēꝫ ꝑeg̓nū infallibilit̓ ad deſid̓atū ꝑadiſū reduceret: ſi īea fidelit̓ ꝑſeuerāt̓qꝫ ābulae̓t. Hec ēvia qōris. nō qͣliſcūꝫ ſꝫ d̓ini. qͦ nō hūana cuioſitas ſu̓ ſtudioſitas adīuenitnetī ea q̄bulare potuit̉ ſꝫ cōditor ip̄e qͥpͥmū eam ī ꝑadiſo hoī cuſtodiendamcū reꝝ oīm hobundancia tradidit. ipſā rurſū eidē in pn̄ti exilio cū reꝝ oīmpenuria ſeruādam reuelauit qͣtuitodicēs Si ius ad uitā ingredi. ſeruomādata. Hoc ē. Diliges dn̄m deū tuūex toto corde tuo: ⁊ ꝓximū tuū ſicut teip̄m. Honc viābtus paulꝰ cpl̓s vocat coi̓tutē: ⁊ d̓t eq̄ cūctis donis ſu̓ noturalibꝰ ſu̓ gͣtuitis excellēciorē. Nonigit̉ incongrue p̄ciſſumptū v̓bū huic
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten