Druckschrift 
Paradisus conscientiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Incipit ꝓlogus in librū ſequētē: qui dicit̉ paradiſus cōſcētie.Vlit dominus deus hominem poſuit in ꝑodiſo voluptatis. vt oꝑoretur et cuſtodiret illum;ſcribitur gen̄. Sicut ex venercbiliū pr̄m doctrinis accepimꝰ ac cōtidiamna didiciꝰ experiēcia. ſeminariumqd̓dā tociꝰ voluptatis ineſt homini grādi deſiderio earūdem: licꝫ ipās libitu in hac erūpnoſa vita nemoad plenū adipiſciqueat. Conat̉ tn̄ deficit̉. ipſo ſuo defectu ad q̄pliusconādū ſe vecipit̉ quaſi poſſibileſibi credat qd̓ quei̓t conſeqͥ: ſꝫ ut hocconatu deſꝑabilibꝫ deſiderijs ſuis ſatiſfaciat: ꝓculqꝫ ſe moleſtū tediū dimoueat. Quid hoc vano lobore indicat̉ ſe in exilio cōſtitutū. ac cſua patria pulſum eciāiſcius demōſtrat? Poſitus īꝑadiſo pͥmus pairēs oīm voluptatū copiā delectubilitpoſſedit. ſꝫ inde eiectus vorijs miſerijs ā̄geret̉. hoc cepit feruēciꝰ appetere: ſe aͥqn̄ dotatū meminea̓t. iāqꝫcotidie indige̓ ꝑſenſit. Actū ē igit̉ uthūc appetitu merore ad poſterostrāſmitteret cūctuſqꝫ ſui generisles ad recuꝑondas deꝑditi ꝑadiſi delicias īanit̉ īflāmaret. Sequit̉ hīc īvniu̓ſo gne̓ huāno ꝑua ſollicitudo: qͥſꝫ viribꝫ id apprehēde̓ nitit̉. adqd̓ ip̄ꝫ trahit ſua voluptas: qͣi ſibi ꝑadiſo ſufficeret. ī quo ſe magis deltāri ſentiret. Fuerunt ergo nōnlliad ext̓naꝝ reꝝ q̄bitū ſe tradiderūt: alij voluptatibꝫ cornis īſeruierūt alijpōpoſis huiꝰ ſclī pͥncipatibꝰ īhicibāt. oēs ſuis ſtudijs decepti. cetei̓s exēplū veſqīe ſue r̓liqͥrūt. Tāto em̄ īmūdialiū reꝝiocūditate īſtabilitas ſemper apparuit ot de ip̄iꝰ diut̓nitote nemo ſenſatus: iunꝙͣ ꝯfide̓ aude̓t. Hocipm̄ qͦꝫ et poete ſompniciſſe vidēt̉. qn̄dixerūt. inuida fata. ſcd̓as res diuī flore ſināt ꝑmonere. Veꝝ de hocnos ſpectabilis ille rex ſalomō. precetis mortalibꝫ in t̓renis bonis q̄pliꝰdotatus legit̉. pleniꝰ quiſauit: dicēs.Vidi cūcta fiūt ſub ſole ecce vniu̓ſa vanitas et afflictio ſpiritus ſaiturat̉ ocl̓s viſu nec curis cidituimplet̉. rāſeunt cūcta ſub ſole: nichilſtabile ꝑſeuerat. Fuerūt deniqꝫ alij eciā īter gentiles. qͥꝓpiꝰ accedentes. dixerūt delicias dīcioſqꝫ cōtēpnēdas; acaīm adv̓tutes et ſapīaꝫ trāſferendū.Et in hoc qͥdem rcē ſenſerūt: ſꝫ ꝓpͥe ignauie et īfirmitatis neſcij. ſe alioſqꝫ iuuare concirēt̉ ml̓tiplicit̓ defecer̄t.Siqͥdē licet q̄dā utilic veꝑiſſēt. pluribus tn̄ erroībꝫ ꝑmixta ꝑ̄manſerūt.nec eci vtilit̓ dixer̄t aut fecerūt. addebitū finē referre ſciuerūt. Reſtobatergo t̓ria vici: hoīēꝫ ꝑeg̓nū infallibilit̓ ad deſid̓atū ꝑadiſū reduceret: ſi īea fidelit̓ ꝑſeuerāt̓qꝫ ābulae̓t. Hec ēvia qōris. qͣliſcūꝫ ſꝫ d̓ini. hūana cuioſitas ſu̓ ſtudioſitas adīuenitnetī ea q̄bulare potuit̉ ſꝫ cōditor ip̄epͥmū eam ī ꝑadiſo hoī cuſtodiendam reꝝ oīm hobundancia tradidit. ipſā rurſū eidē in pn̄ti exilio reꝝ oīmpenuria ſeruādam reuelauit qͣtuitodicēs Si ius ad uitā ingredi. ſeruomādata. Hoc ē. Diliges dn̄m deū tuūex toto corde tuo: ꝓximū tuū ſicut teip̄m. Honc viābtus paulꝰ cpl̓s vocat coi̓tutē: d̓t eq̄ cūctis donis ſu̓ noturalibꝰ ſu̓ gͣtuitis excellēciorē. Nonigit̉ incongrue p̄ciſſumptū v̓bū huic