LXXXVIIEgo aūt ꝓfiteor te hodie deum ⁊ dn̄m meū eſſe. Et plane gaudio ꝙ in te habemusaduocatū ⁊ pōtificē ſciētē cōpati infirmitatibꝰ nr̄is. Etpeto te vt ꝓfitearis me hodieante faciē pr̄is tui ⁊ dicas aīemee ſalꝰ tua ego ſū. O vnicūſolaciū meū. Iteꝝ horribil̓rclamabat ppl̓s ſuꝑ te ad iudicē dicēs. Si hūc dimittisnō es amicꝰ ceſaris. Tūc pylatꝰ ſciēs ꝙ per inuidiā tradidiſſent te. ſꝫ tn̄ volēs ppl̓o ſatiſfacere. lauit manꝰ corā populo ⁊ dixit. Innocēs ego ſūa ſanguīe iuſti huiꝰ: vos videritis. Et clamauit oīs ꝑpl̓set dixit. Saguis eiꝰ ſuꝑ noset ſuꝑ filios nr̄os. Tūc dimiſit illis barrabā. et te innocentē filiū dei tradidit in morteꝫ:O bone ieſu ꝑ hāc terribileꝫſnīam dānatiōis tue. ⁊ ꝑ magnā patīam ⁊ hūilit̓atē tuā ⁊māſuetudinē quā on̄diſti nobis ī oībꝰ tribulatiōibꝰ ⁊ anguſtijs qͣs ꝑtuli ſti ingrediēset egrediēs. et de iudice ad iudice veniēs. fac me hūilem ⁊pacificū ī oībꝰ oꝑibꝰ meis. a.¶ De baiulatiōe crucis ad locum caluarie ⁊Rati (crucifixiōe ieſuas tibi ago dn̄e ieſu xp̄e quihora diei ſexta exutꝰ es purpura ⁊ veſtibꝰ tuis. reindutꝰ amilitibꝰ qͥ eduxerūt te valdegͦnominioſe in medio duoꝝlatroꝝ baiulante tibimetipſipatibulū crucis. et currebatpoſt te plāgētes ⁊ lamētātesalij illudētes ⁊ irridētes. vt iāpenitꝰ ſub onere crucis deficeres p̄ nimietate laborꝭ. Sꝫapp̄hēderūt quedā nomīe ſymonē quē angariauer̄t vt portaret cruce poſt te. nō ꝑcendimiſcd̓ia ſed timētes ne fortedeficeres in via an̄qͣꝫ īpleret īte oēm ſua malignitatē. Et īoībꝰ his tribulatōibꝰ ⁊ anguſtijs pie ꝯuertiſti te ad ml̓ieres q̄ ſeꝗ̄bant̉ te plāgentes ⁊lamētates. ⁊ ꝯſolaſti eos dices. Filie hierl̓m nolite flereſuꝑ me ſꝫ ſuꝑ vos. Quiaſi īligno viridi hec faciūt. in arido qd̓ fiet. Sꝫ cū ꝑduxer̄t teieſu ad locū caluarie tūc nudūliuidū ⁊ expoliatū exuerūt tedn̄m gl̓ie. quē circūdāt floreſroſaꝝ ⁊ lilia ꝯualliū. ⁊ ſine oīhonore fecerūt te ſtare ī cōſpectu mr̄is tue ⁊ oīm amicoꝝ ⁊īimicoꝝ tuoꝝ qͥ terrā tā iocūde diuerſis floribꝰ reſparſis ⁊celū lucidis ornas ſideribus.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten