xxxxiiiitretis intēptationē. Spūs qͥdē ꝓmptus ē: caro autē infirma. Et ꝓgreſſus puſillū poſitis genibꝰ in terrā ꝓcidensin faciē: orans: dixiſti. Mipater: ſi poſſibile ē trāſeat ame calix iſte. nō tn̄ qd̓ humanō affectu loquor: ſed magꝭqd̓ tecū diſpoſui ī diuinitatefiat. Et vſqꝫ tertio ibas repetens eundē ſermonē tunc factus in agonia prolixius orabas. Et factꝰ eſt ſudor tuusſicut gutte ſanguinis decurrentis in terrā. Sed ſtatī abangelo confortatus. qꝛ vnicꝰfilius a patre deſolatus. ⁊ ſiccōfortatus volūtarie ibas inlocum quē ſciebas cognitumeſſe traditori tuo. Propt̓ hācdeuotā or̄onem tuā. et ꝑ trinam excitationē qua pie hortaſti diſcipulos tuos vt vigilarēt ⁊ orarēt. et ꝑ magnā anguſtiā quā tūc habuiſti. ſuccurre mihi in agonia exitusmei. et concede mihi bonamet pulcerrimū finem. Amē.De ſpōtaneo trāſitu ieſu ad paſſionē ipſiuſqꝫtraditionē ꝑ iudā traditorē. ⁊de ſanatione ſerui cui abſeipit pertus auniculam.Quda ⁊ gl̓fico te domine ieſu xp̄eꝓpter magnāanguſtiā qua eor tuū in hacnocte p̄occupatū erat qn̄ iudas traditor tuꝰ ad te venit ⁊qͥ cū eo miſſi erāt a prīcipibꝰet ſenioribꝰ ſacerdotū q̄rēteste cū gladijs ⁊ fuſtibꝰ ⁊ laternis. Sꝫ tu volūtarie ꝓceſſiſti eis obuiā dicēs. Quē q̄ritis. Rn̄dentibꝰ illis. Ih̓mnazarenū. Dixiſti. Ego ſuꝫ.Illi hoc audiētes ⁊ ſplēdorediuini lumīs quiradiabat deoculis tuis ferre nō valentesabierūt retrorſum ⁊ cecider̄tin terrā. Sꝫ tu immēſa pietas ꝑſtitiſti Iteꝝ eis dicensQuem queritis. At illi Ieſum nazarenum. Reſpondiſti manſuetiſſime. Dixi vob̓quia ego ſum: Si ergo me q̄ritis ſinite hos abire. Tunciudas vnus ex duodecim electis tuis confeſtim accedensAit. Aue rabbi. Et oſculatus eſt te. Et ipſo oſculo tradidit te in mortē. Repleuit ⁊inebriauit te amaritudīe. ſedtu auctor pacis ⁊ amator nōdedignatus es os tuum inquod dolus non venit. apponerelori pleno dolo: et fallacia. patienter et humiliterL 2