LXXVII.terit. Ecce oēs virtutes celorū atqꝫ vniuerſe ptātes angelice nō ſufficiūt tue celſitudinis magnitudinem cōdignelaudare qͣnto minꝰ hō fragil̓putredo ⁊ vermis. deficit enīin cōdigna laudetua oīs creatura. oīs or̄o. oīs lingua. ⁊ ſermocinatio. Quid igit̉. Ceſſabo a laude. qꝛ te digne nequeo laudare aut iō tacebo.et om̄ino mutus ero. qꝛ īmūdū ⁊ inſufficientē me eſſe cognoſco. Abſit a me ingratitudo iſta vt ceſſem laudare tequē laudare deberet oīs creatura. Maxime autē hō ratōnalis cui tāta bona cōtuliſti:Laus ſancte trinitatis ꝓpter ſeip̄am.Omīe deꝰ omp̄s et̓ne. ineffabilis. ſine fine ⁊ abſqꝫ initio. quē vnū intrinitate: et trinū in vnitatecōfitemur. Te laudo te adorote gl̓ifico. o btā trinitas ꝓpter hͦ ꝙ in teipſo es. qꝛ tu esſūmū bonū de qͦ manāt oīabona. tu es fons ⁊ origo oīmbonoꝝ. tu felix eternitas. tuabyſſus totiꝰ felicitatis. tuſolꝰ deꝰ ⁊ dn̄s et non eſt preter te alius:Da creatiōe celi ⁊terre et omniū q̄ in eis ſunt.Audo et glorifico te o belata trinitas ꝙ celū ⁊ terrā ſolē ⁊ lunā ⁊ ſtellas ⁊ oīaq̄ in eis ſunt tā poteter ex nihilo creaſti. tā ſapiēter diſcernēs ꝓprijs figuris ⁊ naturistā benigne diſponēs ad vtilitatē ⁊ ꝯſolationē hoīs anteqͣꝫcreares eū. Laudo ⁊ adoro ⁊gl̓ifico te. ꝙ etiā ſctōs angelos creaſti ad laudādū ⁊ fruēdū te eternal̓r. et vt nobis inhoc exilio fidel̓r aſſiſtāt conſilijs ⁊ auxilijs oportunis.De creatiōe hoīset lapſu eius miſerabilisAudo adoro ⁊ gl̓ifico te.et gr̄as ago tibi ſancta trinitas vnꝰ deꝰ. qͦ ad declarādūbonitatis tue ineffabilē bōitatē. oīa ꝓpt̓ hoīeꝫ creaſti. hominē tn̄ ꝓpterte ꝓprijs manibus tuis de limo terre plaſmaſti ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē tuā illū formaſti intellectuet libero arbitrio nobilitaſti.Laudo ⁊ gl̓ifico te ꝓ maxīoillo munere qͦ illū in paradiſo collocaſti. delitijs affluētibus vt haberet ſūma ad fruendū. inferiora ad regēdū. et