cōſecracionem euenerit̉ debet a-minal caute capi et diligēter lauari ⁊ cōburi ⁊ ablucio ſimul cūcinētibus in ſacrarium mitti Etqꝛ ſi venenum ibi eſſe deprehen-ditur nullomodo debꝫ ſūmi necalteri dare. ne calix vite vertat̉in mortē ſed diligenter in vaſculo cōſeruari debet. Et ne ſacra-nentū remaneat imperfectū debet aliud vinū apponi et ſacer-dos debet reſumere cōſecracionēſanguinis et ſacrificium ꝑficerehoc intellige ſi corpus nō ſumpſerit quia tūc aliter faciendumeſſꝫ ſicut ſupradictū eſt in rubri-ca de defectu pl̓nis et vmmi ſcꝫ ꝙnouū panem apponat. Regulaeſt autē ꝙ nihil abhominabueſum debet occaſione huius ſa-cramenti. de ꝯſe. diſt. ij. Si pernegligenciam. Hec ſanctꝰ ThomasDe noua ſpecie apparente¶ Quando corpus xp̄i apparet̉in alia ſpecie ꝙ in vſu ſacramēti. vſus enim per manducaconefieri ſolet. Quādo ſcꝫ apparet inſpecie pueri vel carnis truenta-te vel ſimili modo nō habet racōnem ſumēdi. nec debet ſum abeo cui ſic apparet. Quod ſi om-nibus appareat debet cum reli-quijs poni. Hec ſcūs Tho. de a-quino doctor egregius et Alber-tu s.¶ Nota ꝙ quatuor ſuprͣ nominati fuerunt nobiliſſimi et ſolē-niſſimi theologie magiſtri ſicutopera eorum demonſtrat. ⁊ om-nes fuerūt fratres predicatoresPetrus ſupra allegatus fuit papa Innocencius quintus. Duradus fuit ep̄s Melden. Et dictaiſtorū inueniūtur ī ſcripturis eorum ſuꝑ quarto libro ſentenciārum. Dictā vero Alberti ſupra allegati ſūt in libro quem cōpoſu-it. de officio ſacerdotis. dicta autem ſancti Thome ſūt in terciaparte ſūmed Explicit̓ 110 G