Tertius.
natura patris ⁊ filij: nō eſt igitur filius creatura.Preterea apl̓us dicit Phil̓. ij. ꝙ filius anteꝙͣ exinnaniret ſemetip̄m formā ſerui accipiēs: in formadei erat: per formā aūt dei non aliud intelligiturꝙͣ natura diuina ſicut per formam ſerui non ītelligitur aliud ꝙͣ humana natura: eſt ergo filius innatura diuina: non eſt igitur creatura ¶ Iteꝫ nihil creatum pōt eſſe deo equale: filius autem ē patri equalis: dicitur enim Ioannis. v ¶ Querebāteum iudei interficere quia non ſoluꝫ ſoluebat ſabbatum ſed ⁊ patrem ſuum dicebat deum equalēſe deo faciens: hec eſt ergo euangeliſte narratio cuius teſtimonium verum eſt ꝙ Chriſtus filium deiſe dicebat ⁊ deo equalem: ⁊ ꝓpterea eum iudei ꝑſequebantur¶ Nec dubium eſt alicui Criſtianoquin illud quod Chriſtus de ſe dixit verum ſit: cū⁊ apoſtolus dicat Phil̓. ij. Hoc non fuiſſe rapināꝙ equalem ſe eſſe patri arbitratus eſt: eſt ergo filius equalis patri: non eſt igitur creatura ¶ Amp̄.in p̄s. legitur non eſſe ſimilitudinem alicuius addeum etiam inter angelos qui filij dei dicuntur.¶ Quis inquit ſimilis deo in filijs dei: ⁊ alibi. Dequis ſimilis erit tibi? quod de perfecta ſimilitudīeaccipi oportet quod patet ex his que in primo libro tractata ſunt: Chriſtus autem perfctam ſui ſimilitudinem ad patrem oſtendit etiam in viuēdodicitur enim Ioannis quinto. Sicut pater habꝫvitam in ſemetipſo: ſic dedit ⁊ filio vitam haberein ſemetipſo. non eſt igitur Ahriſtus computāduſinter filios dei creatos ¶ Ad hec nulla ſubſtantiacreata repreſentat deum quātum ad eius ſubſtantiam: quicquid enī ex perfectione cuiuſcūqꝫ creature apparet minus eſt ꝙͣ qd̓ deus eſt: vnde ꝑ nullam creaturam ſciri poteſt de deo quid eſt: filiusautem repreſentat patrem: dicit enim de eo apoſtolus ad Col̓. pͥmo: ꝙ eſt imago inuiſibilis dei: ⁊ne eſtimet̉ eſſe imago deficiens eſſentiam dei nonrepreſentans per quam nō poſſit cognoſci de deoquid eſt: ſicut vir dicitur imago dei. i. Corꝭ. xi.oſtenditur perfecta eſſe imago ipſam dei ſubſtantiam repreſentans. Hebreorum pͥmo dicente apoſtolo. Cum ſit ſplendor glorie ⁊ figure ſubſtantieeius: non eſt igitur filius dei creatura. ¶ Pret̓eanihil quod eſt in aliquo genere eſt vniuerſalis cāeorū que ſunt in genere illo: ſicut vniuerſalis cauſa hominum non eſt aliquis homo: nihil eniꝫ ſuiipſius eſt cauſa. ſed ſol qui eſt extra genus humanum eſt vniuerſalis cauſa generationis humane:⁊ vlterius deus filius autem eſt vniuerſalis cauſacreaturarum. dicitur enim Io. primo. Omnia ꝑipſum facta ſunt: ⁊ prouer. viij. dicit ſapientia genita. Cum eo eram cōponens omnia: ⁊ apl̓us dic̄ad Col̓. primo. In ipſo condita ſunt vniuerſa incelo ⁊ in terra: ipſe igitur non eſt de genere crea
turarum. ¶ Item ex oſtenſis ī ſecundo libro manifeſtum eſt ꝙ ſubſtantie īcorporee quas angelosdicimus non poſſunt aliter fieri ꝙͣ per creationeꝫ⁊ etiam oſtenſum eſt ꝙ nulla ſubſtantia poteſt c̓are ſed ſolus deus: ſed dei filius Ieſus Chriſtus eſtcauſa angelorum eos in eſſe producens dicit eniꝫapoſtolus. Siue throni: ſiue dominationes: ſiueprincipatus: ſiue poteſtates: omnia per ipſuꝫ ⁊ inipſo creata ſunt: ipſe igitur filius non eſt creaturaPreterea cum propria actio cuiuſlibet rei ſequat̉naturam ipſius: nulli cōpetit propria actio alicuius rei cui non cōpetit illius rei natura: quod eniꝫnon habet humanā ſpeciem: nec actioneꝫ humanam habere poteſt proprie autem actiones dei cōueniunt filio ſicut creare vt iam oſtenſum eſt cōtinere ⁊ conſeruare oīa in eſſe ⁊ peccata purgareꝙ eſt proprium ipſius dei vt ex ſuperioribus patꝫdicitur autē de filio ad Gol̓. pͥmo: ꝙ oīa in ipſo cōſtāt: ⁊ ad Hebre. pͥmo: dicitur ꝙ portat omnia v̓bo virtutis ſue purgationem peccatorum faciensfilius igitur dei eſt nature diuine ⁊ non eſt creatura. Sed quia poſſet Arrianus dicere ꝙ hoc filiuſfacit non tanꝙͣ prīcipale agens ſed ſicut inſtrumetū principalis agentis quod per propriam virtuteꝫ non agit: ſed ſolum per virtutem principalisagentis ¶ Hanc poſitionem dominus excluditIoannis. v. dicens. ¶ Quecunqꝫ enim ille fecerithec ⁊ filius ſimiliter facit: ſicut igitur pater per ſeoperatur ⁊ ꝓpria virtute: ita ⁊ filius. Ulterius ētex hoc verbo concluditur ꝙ ſit eadē virtus ⁊ poteſtas filij ⁊ patris: non ſolum enim dicit ꝙ filius ſimiliter operatur. Sed ꝙ eadē operatur filius ſic̄⁊ pater: ⁊ ſimiliter: idē autem nō poteſt eē operatum eodem modo a duobus agentibus niſi diſſimiliter: ſicut idē fit a principali agēte ⁊ inſtrumēto: vel ſimiliter oportet ꝙ conueniant in vna virtute que quidem virtus quādoqꝫ congregatur exdiuerſis virtutibus ī diuerſis agētibus īuentis: ſic̄pꝫ in multis trahētibus nauē: oēs enī ſimiliter trahunt: ⁊ quia virtus cuiuſlibet imperfecta eſt ⁊ inſufficiens ad iſtum effectum: ex diuerſis virtutibcongregatur vna virtus omnium que ſufficit adtrahendum nauem: hoc autem non poteſt dici apatre ⁊ filio: virtus enim dei patris non eſt imperfecta ſed infinita vt in pͥmo oſtenſum eſt: oportetigit̉ ꝙ eadē numero ſit virtus patris ⁊ filij: ⁊ cumvirtus ſequatur naturam rei oportet ꝙ eadeꝫ numero ſit natura ⁊ eēntia patris ⁊ filij: qd̓ etiā exp̄cedētibꝰ cōcludi pōt: nā ſi ī filio eſt natura diuina vt multipliciter oſtenſuꝫ ē cum natura diuinamultiplicari nō poſſit vt ī pͥo libro oſtenſum eſt:ſequitur de neceſſitate ꝙ ſit radem numero natura et eſſentia in patre ⁊ filio ¶ Itē vltima nr̄abtītudo ī ſolo deo ē ī qͦ ēt ſola ſpes hoīs dēt poni